Een eitje bakken op stelten

Een verbijsterende blog is de Australische BibliOdyssey (http://bibliodyssey.blogspot.com). Deze weblog bevat weinig letters, toegegeven. Maar daar staat een ongelofelijke hoeveelheid bijzonder inspirerend beeldmateriaal tegenover. Zoals de meeste blogs heeft ook BibliOdyssey een korte aanduiding van de inhoud: Books~Illustrations~Science~History~Visual Materia Obscura~Eclectic Bookart. Obscura verwijst naar de zeldzaamheid van het vertoonde materiaal, eclectic naar de wijze waarop de samenstellers een en ander rubriceerden. Intuïtief. Ik geef een voorbeeld. De post van 17 december is gewijd aan een wonderlijk verschijnsel uit de herdersgemeenschap in Les Landes (Frankrijk): men hoedt de schapen op stelten. De postbode in die streken blijkt ook op stelten te lopen en dan gaat het eclectisch sneeuwballetje van BibliOdyssey rollen. Een satirische steltlopersprent uit 1765 als protest tegen drukwerkbelasting; een afbeelding die de laatste meters laat zien van de 58-daagse tocht op stelten van Parijs naar Moskou die bakker Sylvain Dornon in 1891 ondernam; een Spaanse stierenvechter op stelten; Chinezen, oude Grieken en Romeinen, tot en met een 18de-eeuwse kapper doende met een torenkapsel, alles en iedereen op stelten. Uiteraard ook aandacht voor de grote evenwichtskunstenaar Charles Blondin, die in 1855 via het strakke koord de afgrond voor de Niagara Falls overstak. Dik driehonderd meter, afwisselend met blinddoek, in een zak, achter de kruiwagen, de tocht halverwege onderbrekend om een eitje te bakken en op te eten. En dat op stelten! Je komt ogen te kort op BibliOdyssey. Een prachtige serie prenten met oefeningen op een gymnastenpaard,een ongelofelijke collectie schitterende historische bordspelen, een prentserie Antarctische Plantkunde, omslagen van het jaren vijftig tijdschrift Preventive Maintenance Monthly. BibliOdyssey heeft de neiging nu en dan vast te lopen en het gebeurt dat enige vasthoudendheid is geboden weer met de neus terecht te komen in de bodemloze visuele snoeptrommel van deze monumentale blog. De hoeveelheid verrassend prentmateriaal die is op te duiken via het in de rechtermarge hanteerbare archief, is overstelpend. Ik wist dan ook niet beter te doen dan mij te abonneren op de mailbrief die melding maakt van nieuwe posts. Zodat men hapje voor hapje door BibliOdyssey wordt bediend. Er zit overigens ook een zoekfunctie op deze blog. Wat ten slotte Bibliopolis tot bijna gekmakend gelukzalige blog maakt is de blogroll, de langste die ik ooit aantrof. De eerste die ik aanklikte was meteen raak. Geweldig.