Dank zij de dakgoten

Wat doe je met extreme hitte? Binnen zitten. Buiten stond een soort warme föhn waar geen schaduw iets aan hielp.

Maar ja, uiteindelijk krijg je er toch genoeg van, van binnen blijven. Dan wil je warmte voelen, meedoen, en uiteindelijk picknicken ‘ergens waar het koel is’. Toen we nog dachten dat het vrijdag pas zou gaan regenen hadden we de picknick al gepland, maar gisteren leek ‘ergens waar het koel is’ alleen de kelder of de wc te kunnen zijn en de weermannetjes begonnen zúlke enge dingen te roepen op de radio en internet en alle zeilers van het water te halen en in feite de jongste dag aan te kondigen, dat we besloten: dit is geen picknick-avond. Dit is een avond om die picknick gewoon aan een tafeltje in een tuin te houden.

In de eigen tuin alles wat makkelijk weg kon waaien opzij gezet, stoelen beoordeeld op door-de-ruiten-vlieg-capaciteiten, dahlia’s toegesproken en duidelijk gemaakt dat hoog worden leuk is, mooi ook, maar ook problemen kan opleveren en dat ik verder niets voor ze kon doen. De nieuwe goten blonken geruststellend en trokken gezichten die duidelijk uitdrukten: geen zorg vrouwtje, wij kunnen dit wel aan.

Nou en in die tuin was het heel gezellig en helemaal niet meer te heet en langzaam aan werd het zelfs gewoon op een aangename manier koel en de lucht rimpelde interessant en daar wezen we elkaar af en toe eens op terwijl we de picknickmeloen met picknickham aten gevolgd door het picknickgehaktbrood met tomatensaus en de picknickbonensalade met ansjovis en peterselie. En net toen we de eerste gedachten aan de picknickpruimentaart begonnen te ontwikkelen klonk er een soort knalletje en viel er in één keer een zwembad vol water naar beneden net waar wij zaten. We dreven zonder omhaal naar binnen waar de taart geruststellend glimlachte over koffiemomenten en zoetigheid en droog en gezellig en die taart had gelijk. Het was het soort taart dat altijd gelijk heeft, omdat je zo’n knap gezichtje helemaal vertrouwt. Een roze beauty met goudgele spikkeltjes. Een snoes die zich in ieder gezelschap en overal op elk moment weet te gedragen.

Maak deeg door de koude boter door de bloem en de suiker te snijden tot alles als broodkruim is, doe er dan het ei bij en kneed snel tot een bal. Vet een springvorm van 24 cm doorsnede in met boter of olie en bekleed die met het deeg tot ongeveer halverwege de rand. Zet de vorm tien minuten in de vriezer of een half uur in de ijskast.

Verwarm de oven voor op 200 graden. Snijd de pruimen doormidden, verwijder de pitten. Roer de slagroom met de bloem en de vanillesuiker goed door elkaar.

Bak het deeg, bekleed met folie en een verzwaring 8 minuten. Haal het folie eraf en bak nog twee minuten. Haal de vorm uit de oven en zet de temperatuur op 175. Leg de pruimen met de holtes naar boven op de bodem van de taart in één laag. Vul de holtes met verkruimelde bitterkoekjes, strooi ook wat van het bitterkoekkruim tussen de pruimen – het hoeft allemaal niet heel netjes. Giet de grappa over het fruit en daarna het roommengsel. Bak nog 35 minuten en laat afkoelen op een rooster.