Kijk, daar ligt een vrouw in bikini

Acteur Michiel Romeyn en architect Roberto Meyer stelden een kunstroute samen in Amsterdam-Zuid.

Door al die kunst beleef je de straten veel intenser.

De Bikinibar (2006) van kunstenaar Joep van Lieshout is volgens de maker "het enige vrouwelijke lichaam dat je zonder toestemming kunt binnengaan." (Foto WFA) WFA05:BERLAGE IN BEELD:AMSTERDAM;07AUG2009- Op de Apollo en de Minervalaan zijn in totaal 36 sculpturen geplaatst die tezamen de kunstroute "Berlage in beeld''. De kunstroute wordt volgende week officieel geopend, maar alle beelden staan er al. Op de Apollolaan kijkt een vrouw naar binnen bij het beeld Bikinibar van Joep van Lieshout. Binnen staan bankjes waar je een biertje zou kunnen drinken. WFA/wc/str. Evert Elzinga WFA EVERT ELZINGA

Op het grasveld voor het Hilton Hotel in Amsterdam-Zuid ligt een mevrouw in bikini te zonnen. Of nou ja: wat er van die mevrouw over is.

Haar hoofd en ledematen zijn afgehakt. Waar ze onthoofd en onthand is, zie je een bloederige dwarsdoorsnede van haar hals en armen. Door haar afgestompte rechterbeen kun je de reuzenvrouw binnenlopen en dan ben je in de Bikinibar (2006) van kunstenaar Joep van Lieshout.

Verderop in hetzelfde plantsoen staat Panamarenko’s beeld Brazil (2005).

Een man met een vliegeniersbril neemt een aanloop. Hij klemt brede, zelfgeknutselde vleugels tegen zijn schouders en is vastbesloten op te stijgen van zijn sokkel. Als het begint te waaien, hoor je de plastic vleugels lichtjes klapperen.

De beelden zijn onderdeel van ArtZuid 2009, een sculptuurroute waarvoor acteur Michiel Romeyn en architect Roberto Meyer 35 kunstwerken selecteerden en plaatsten in de Minerva- en de Apollolaan.

Op het kruispunt van de lanen is een trailer van Joep van Lieshout ingericht als informatiepunt. Daar wordt een mooi verzorgde catalogus verkocht, waarvoor alle beelden – blijkbaar kort voor de opening – op hun huidige plek zijn gefotografeerd.

De begeleidende teksten zijn helaas weinig verhelderend, maar de bedoeling van het project wordt wel duidelijk. De sculptuurroute moet de twee hoofdstraten van het Plan Zuid van de architect Berlage verlevendigen, zodat de wandelaar daar langzamer en aandachtiger doorheen loopt.

Door al die kunst beleef je de twee lange straten inderdaad intenser. Je gaat van beeld naar beeld kijken, en daarmee naar Berlages zichtlijnen.

Je let ook meer op de verhouding van mensen en verkeer tot de trottoirs, de bomen, de gazons en de beelden. Kinderen spelen verstoppertje rondom de enorme romp in bikini. Een piepkleine fietser rijdt voor een zes meter hoge Wachter (2004) van Shinkichi Tajiri langs.

In een aantal sculpturen zijn auto’s gebruikt. Olaf Mooij stelt een Fiat 500 als embryo voor, Erwin Wurm verboog een Volkswagenbusje en Tom Claassen legde drie sterk gestileerde beelden van auto’s schots en scheef op een grasveld onder de titel Car Crash.

Het is aardig om die autobeelden te zien tegen de achtergrond van de échte auto’s die aan weerszijden langs de lanen zijn geparkeerd.

De grappigste paradox zit in de opstelling van een ander beeld van Tom Claassen. Twee uit boomstammen samengestelde figuren liggen, net als de verzaagde bikinivrouw, in de zon op een grasveld.

Maar een derde boomstamfiguur zit op de stoeprand. Hij zoekt daar verkoeling in de schaduw van... een boom.

Sculptuurroute ArtZuid. Te zien tot en met 26 oktober in de Apollolaan en de Minervalaan in Amsterdam. Makkelijk te bereiken via station Amsterdam Zuid-WTC. www.artzuid.nl