Waar ben je?

Dochter van vijftien, dromerig type, redelijk slim, maar niet wereldwijs gaat met de trein een dagje naar Amsterdam. Boven alle verwachtingen houdt zij zich aan onze afspraak: ze belt tijdens de terugtocht om te zeggen hoe laat ze denkt thuis te komen.

„Ik zit in de stoptrein”, zegt ze.

„Nee, ik weet niet precies hoe laat ik aankom.”

„Waar ben je nu dan”, vraag ik.

„Oh, ik zal even kijken, de trein stopt hier.”

Het is even stil.

„Rookzone.”

charlotte boonstra

Bijdrages van lezers zijn welkom via nrc.nl/ik