Reader's Digest heeft aansluiting op het internettijdperk gemist

Toen het bedrijf in 2006 van de beurs werd gehaald, leek Reader’s Digest over dezelfde kenmerken te beschikken als zijn lezers uit het kleinstedelijke Amerika: onopgesmukt, stabiel, en een beetje saai. Net als zijn abonnees geloofde het bedrijf echter graag in het verhaal van de goedkope kredieten. Helaas is het einde van dat verhaal niet zo plezierig als het huidige feuilleton in het tijdschrift over heldhaftige huisdieren, die hun eigenaren voor een zekere dood behoeden.

De uitgever zag zich gedwongen faillissement aan te vragen. Alle aandeelhouders zijn hun geld kwijt en de obligatiehouders zullen de waarde van hun bezittingen met 75 procent zien verminderen.

Toen het private-equityconsortium onder leiding van Ripplewood het bedrijf met geleend geld inlijfde, bleef Reader’s Digest met ruim 2 miljard dollar aan schulden zitten. Destijds leek dat niet bijzonder veel. De firma had een lange geschiedenis van stabiele inkomsten en winsten – de omzet bleef in het decennium dat aan de bedrijfsovername voorafging min of meer stabiel op 2,5 miljard dollar. En het slaperige management moest een beetje worden wakker geschud. Achteraf gezien leek de schuldenlast alleen maar redelijk, omdat de rest van het Amerikaanse bedrijfsleven nog meer vreemd vermogen op de balans had staan dan Reader’s Digest.

Maar de crisis heeft het bedrijf hard geraakt. Door de economische inzinking is de advertentieomzet gedaald, zowel in de VS als in het buitenland. En Reader’s Digest lijkt de aansluiting op het internettijdperk te hebben gemist.

In het afgelopen kwartaal is de omzet met 17 procent geslonken in vergelijking met dezelfde periode een jaar geleden. De operationele verliezen bedroegen 42 miljoen dollar. De krimpende omzet betekent dat de toekomstige verliezen waarschijnlijk nog hoger zullen zijn.

Of de firma in afgeslankte vorm meer overlevingskansen heeft, is onduidelijk. Het is lastig om lezers naar internet over te hevelen – met name voor uitgaven als Reader’s Digest, die vooral worden gelezen in de wachtkamers van tandartsen. Maar het bedrijf zou zonder deze enorme vermindering van zijn schuldenlast niet eens de kans hebben gekregen om te overleven.

Robert Cyran