Ramadan: ontslag is politieke paniekreactie

Moslimfilosoof Tariq Ramadan vecht zijn ontslag als integratieadviseur in Rotterdam aan. Hij werkt in alle openheid, zegt hij, en doet zijn werk goed. „Ik eis eerherstel.”

Witheet en gekrenkt tot in het diepst van zijn ziel. Moslimfilosoof Tariq Ramadan zegt zijn ontslag als integratieadviseur bij de gemeente Rotterdam te zullen aanvechten voor de rechter. „Ik eis eerherstel, want ik accepteer niet dat mijn geloofwaardigheid zo te grabbel wordt gegooid”, laat de moslimwetenschapper telefonisch weten vanaf zijn vakantieadres in Marokko.

Gistermiddag besloten de gemeente Rotterdam en de Erasmus Universiteit de arbeidsrelatie met de gasthoogleraar burgerschap en identiteit per direct te verbreken. Reden: het wekelijkse discussieprogramma dat de Zwitsers-Egyptische islamoloog sinds dit voorjaar presenteert voor de zender Press TV. Het medium wordt grotendeels gefinancieerd door het omstreden bewind in Teheran.

Bent u verrast door deze beslissing?

„In plaats van hoor en wederhoor toe te passen en zich te baseren op de feiten, stuurt de gemeente me een sms dat ik na de beslissing op de hoogte zou worden gebracht. Mag ik mijzelf misschien verdedigen? Ik ben aangesteld om de dialoog in uw stad te bevorderen, maar uitgerekend de gemeente blijkt niet te kunnen communiceren. Van een journalist heb ik nota bene moeten vernemen dat het stadsbestuur voornemens was met mij te breken. Bestaat er nog zoiets als fatsoen en overleg in uw land? Ik wacht nog altijd op een telefoontje van [verantwoordelijk GroenLinks-wethouder] Grashoff. Ik maak mij grote zorgen over uw land. Wie zo met zijn gasten omgaat, kan en mag nooit verwachten dat zij de heersende normen en waarden omarmen.”

U verwijt de gemeente hypocrisie?

„De paniek regeert in Nederland, met dank aan politici als [PVV-leider] Geert Wilders. Zij domineren het integratiedebat met hun populistische toon. Ook Rotterdam blijkt daar vatbaar voor. Ja, zelfs de universiteit. Ik ben als professor verbonden aan de gerenommeerde universiteit van Oxford. In Engeland heeft niemand vraagtekens geplaatst bij mijn werk voor Press TV, maar in Rotterdam heeft men gewacht op een aanleiding om me aan de kant te schuiven. Mijn ontslag zegt meer over de zorgwekkende politieke toestand in uw land dan over mijn persoon.”

U had eerder afstand moeten nemen van Press TV, zeggen gemeente en universiteit. U heeft de schijn tegen.

„Ik heb een afgewogen beslissing genomen, na ruggespraak met Iraanse vrienden en collega’s. Met mijn programma open ik juist deuren doordat ik gevoelige thema’s als de positie van vrouwen durf aan te snijden. En ook mag aansnijden, zonder enige inmenging van bovenaf. Kijkt u de uitzendingen erop na! Uw wethouder zou zich eens moeten verdiepen in de complexe politieke situatie in Iran. Ik had hem graag het een en ander uitgelegd, maar de gemeente heeft mij die kans niet gegeven. Over respect gesproken. Vrijdag is er even contact geweest; het telefoongesprek duurde nog geen vijf minuten. Ik heb een schriftelijke reactie gegeven. We zouden erop terugkomen. Ook dat blijkt een leugen. Vijf dagen lang heb ik niets gehoord, totdat die ene journalist mij dus belde.”

Waarom heeft u de gemeente niet op de hoogte gesteld van uw werkzaamheden voor Press TV?

„Ik krijg nu het verwijt niet transparant te hebben gehandeld. Ook hier geldt: het tegendeel is waar. Op mijn website staat mijn betrokkenheid bij de zender al geruime tijd keurig vermeld. Men draait de zaken om, en niet voor het eerst. Zowel de gemeente als de universiteit had beter haar huiswerk moeten doen. Het eigen falen wordt nu op mij afgeschoven. Dat noem ik schandalig, en daarom is hier sprake van een kortzichtig oordeel.”

Wat heeft u bereikt in Rotterdam?

„Meer dan nu links en rechts wordt beweerd. Ik heb er vele goede gesprekken gevoerd, met diverse bevolkingsgroepen. Ik heb vier raporten geschreven, slechts één ervan is gepubliceerd. Met de rest heeft de gemeente niets gedaan. Ook op dit punt vraag ik: wie staat hier buiten de werkelijkheid?”