In open bus met urn door Londen

Cricketrivalen Australië en Engeland strijden de komende dagen om The Ashes van 2009. Australië won de trofee als laatste, maar zoekt nog steeds revanche voor ‘2005’.

Sinds 1995 speelde cricketer Ricky Ponting 135 testmatches voor Australië. Hij won alles wat er te winnen viel, maar geen wedstrijd heeft voor de geboren Tasmaniër meer gewicht dan het duel tegen Engeland dat morgen begint in Londen.

Op The Oval maken de oude rivalen de komende dagen uit wie er met The Ashes van 2009 vandoor gaat. „Niets is groter dan het spelen van een beslissende test in een Ashes-serie”, schreef Ponting deze week in een column in de Engelse krant Daily Telegraph. „Je moet deze momenten koesteren als ze zich voordoen, want zo’n wedstrijd maak je vermoedelijk nooit meer mee.”

De vijfde en laatste test begint morgen met een stand van 1-1. Australië en Engeland wonnen beide één duel, de andere twee eindigden onbeslist. Engeland moet winnen om The Ashes te heroveren. Australië is houder van de trofee en heeft daarom genoeg aan een draw.

Als aanvoerder van één van de succesvolste teams uit de roemrijke crickethistorie voelt Ponting nog altijd de pijn van nederlaag van 2005, toen Engeland tegen alle verwachtingen in voor het eerst in zestien jaar weer eens de sterkste was in de klassieke krachtmeting, die teruggaat tot 1882.

Die zomer van 2005 zal de Engelse sportliefhebber altijd bijblijven. Kantoren waren verlaten en de pubs puilden uit toen de nationale cricketploeg de meest begeerde trofee veroverde. Het land liep over van trots toen de spelers met de kleine urn in een open bus door de binnenstad van Londen naar Trafalgar Square werden gereden. Alsof Wimbledon was gewonnen. Of het WK voetbal.

De beelden van de heroïsche daden van Andrew Flintoff, Steve Harmison en Kevin Pietersen worden tot vervelens toe herhaald op de Engelse televisie. Ponting beschrijft in zijn column hoe de Australiërs omgingen met de feestelijkheden. „Ik herinner me dat we onszelf dwongen naar buiten te gaan om te kijken naar de ticker-tapeparade, het ontkurken van de champagneflessen en het vuurwerk. We zorgden ervoor dat we alles in ons opnamen zodat we de volgende keer beter en sterker zouden zijn”.

Over dat vervolg praten de Engelsen minder graag. Anderhalf jaar later volgde op Australische bodem een strafexpeditie die de Engelsen sinds 1921 niet meer hadden meegemaakt. Gemotiveerd tot op het bot versloegen de Australiërs hun tegenstanders met een whitewash: 5-0.

Maar Ponting wil nog steeds revanche voor ‘2005’. En de Engelsen willen oude tijden laten herleven. Het zal de komende dagen in Engeland weer stil worden op straat, al hadden veel supporters daar niet meer op gerekend na het belabberde voorseizoen, waarin nota bene Nederland op Lord’s te sterk was in de openingswedstrijd van het WK Twenty20. Tot grote hilariteit van de rest van de cricketwereld.

Toch doet Engeland deze zomer weinig onder voor de Australische ploeg. Tot voor kort waren de mannen van Ponting oppermachtig – totdat hij noodgedwongen afscheid moest nemen van een unieke generatie spelers, onder wie de bowlers Shane Warne en Glenn McGrath en de batsmen Matthew Hayden en Adam Gilchrist.

Australië is sindsdien niet meer onoverwinnelijk, zo voelen ook de Engelsen. Dat bleek twee maanden geleden al tijdens het WK Twenty20. Australië vloog er in de eerste ronde uit. Ponting leerde het afgelopen jaar plotseling wat verliezen was, tegen Zuid-Afrika of India, landen die de macht dreigen over te nemen.

Maar vorige week, met Engeland op een 1-0 voorsprong, waren de oude verhoudingen weer even hersteld. In Leeds trakteerde Australië de Engelsen op een nederlaag – binnen drie dagen – die deed denken aan de jarenlange overheersing Down Under.

Op The Oval krijgt Engeland vanaf morgen nog één kans om de zoete geur van de zomer van 2005 ruiken.

Kijk voor een uitleg van de regels op nrc.nl/sport