Het grote gevaar na de Mexicaanse griep

Hebben we ooit zo’n echte dokter in een kabinet gehad als Ab? Ja, mevrouw Borst misschien, maar die vond ik toch meer van D66. Ab was de gouden greep van Balkenende IV: als CDA-partijideoloog meteen doorgeschoven naar Volksgezondheid, met de opdracht om behalve de normen en waarden, ook de nationale sanitas aan de Europese top terug te brengen. Alle sigaren en sigaretten de deur uit. Nooit meer een paddo kauwen. Augurken in plaats van nasiballen. One apple a day keeps the doctor away. Meisjes vanaf hun twaalfde naar de anti-baarmoederhalskankerprik. Alle Nederlanders in een elektronisch patiëntendossier. Vierendertig miljoen vaccins tegen de Mexicaanse griep.

Een aanpakker. Jammer dat het tot dusver allemaal is mislukt. Zoals anderhalve Zeeuwse boer terwille van zeldzame bladpootkreeften in de Westerschelde een oorlog met België uitlokt, zo bedierf een handjevol kroegbazen, chocoladefabrikanten, reformwinkeliers en genezers uit de kwakzalfcategorie, het grote medische vergezicht van Ab Klink. De rol van Roel Coutinho en Ab Osterhaus in dat persoonlijke griepdrama is me nog niet helemaal duidelijk. Een paar maanden geleden zouden we van de echte Ab allemaal dat vaccin krijgen – en nu komt er een folder waarin de echte Ab uitlegt dat hij niet meer dan 5 à 6 miljoen hoeft te verspreiden. Reken maar uit. Bijna dertig miljoen middelen tegen het Mexicaanse virus kunnen eind oktober met de vuilnisman mee op advies van Roel en de onechte Ab, van wie ik in juni nog bijna een mondkapje had moeten voorbinden. En het is – in tegenstelling tot Duitsland, Frankrijk, Japan en Amerika – wel nog steeds crisis in het land van Balkenende en Bos.

Klink wil geen dwanginenting, wat natuurlijk een concessie is aan Rouvoet, wiens achterban z’n kinderen voor wel minder laat doodgaan omdat onzelieveheer geen vaccinatie door leken duldt. Maar hij weet ook nog niet wie recht heeft op de entstof. Zelf val ik, op meer dan drie maanden zwangerschap na, onder alle risicotermen, dus ik heb het niet over mezelf, al hebben Roel en de onechte Ab heel lang gesuggereerd dat je eerder onder dan boven de zestig een redelijke sterfkans had. Maar stel dat ik een gezonde kerel van 40 was, met geen enkele klacht, behalve misschien een beetje midlifecrisis – kan ik dan van die 34 miljoen die toch zijn besteld een vaccin opeisen? Bij wie dan? Of ontstaat er vanzelf een zwarte markt, in rookvrije cafés waar je ze onder de asbakken toegeschoven krijgt?

Arme, gesjeesde Ab. Hij had natuurlijk ideoloog moeten blijven.

Of zou hij de geiten en varkens in Brabant nog aandurven? Dat is voor een christen-democraat uiteraard een heel heikele sector, met Gerda Verburg op Landbouw. Maar ik moet zeggen dat me al die kansen op de varkenspest en de Q-koorts meer zorgen baren dan de Mexicaanse griep die per dag vanzelf onschuldiger blijkt te worden.

Het zijn volgens mij typisch Brabantse verschijnselen. Op het menselijk vlak zag je ze zich voor de oorlog al voordoen. Als een protestants gezinnetje van boven de Grote Rivieren twee of drie kinderen voortbracht, hadden katholieken in de omgeving van Breda of Tilburg er meteen negen of desnoods zeventien. En met de beesten gaat het net zo. Niet één geit, wat heel aardig is (ik heb er zelf ooit eentje gehad, die dacht dat ik haar moeder was, en die steeds aan me snuffelde op zoek naar gezonde borstvoeding) – nee: tienduizenden tegelijk in een megastal die groot lijkt, maar altijd te klein is om gezellig rond te snuffelen. En varkens idem dito.

Broedplaatsen van erge ziektes. En als ik de carrière die Ab (de echte) tot dusver heeft doorlopen nog eens na ga, zie ik hem de ramp niet bijtijds afwenden.

Jan Blokker

Lees alle columns van Jan Blokker via nrcnext.nl/blokker