Een 'tweede Wilders' zien ze in Almere nog niet

In Almere zeggen velen op de PVV te zullen stemmen. Ook ontevreden Surinamers. „Oude Marokkanen doen geen vlieg kwaad, maar ze voeden hun kinderen niet op.”

Het toonbeeld van integratie, de Surinaamse vijftiger Lesley, drinkt een glas jenever op het Stationsplein van Almere. Hij is net klaar met zijn werk als vuilnisman. Op wie gaat hij volgend jaar stemmen bij de gemeenteraadsverkiezingen? „Op Wilders man, hij moet het doen, de huidige regering moet oprotten”, zegt Lesley voordat hij de verslaggever als tegenprestatie geld vraagt voor een tweede consumptie.

„Dat bedoel ik nou, een goeie gast, maar dat gebedel is typisch buitenlands”, zegt de Nederlandse zestiger Martin. Martin en zijn gesprekspartners op het terras van café ’t Boemeltje stemmen volgend jaar ook op Wilders. Ze zijn het zat, hebben schoon genoeg van de „rotzooi schoppende Marokkaantjes” en van „die hoge heren in Den Haag” die de boel de boel laten.

Maar hoe zit het met Lesley, voelt hij zich wel thuis bij de PVV die zich voortdurend kritisch uitlaat over allochtonen? „Wilders heeft groot gelijk man, laat al die Turken, Marokkanen en Irakezen die rottigheid uithalen snel oprotten”, zegt de in Paramaribo geboren Lesley. De Surinamers gedragen zich volgens hem wel goed. En de Antilliaanse hangjongeren die hier voor relatief veel overlast zorgen? En de coma zuipende Nederlandse jeugd die in het uitgaansleven vernielingen aanricht? Oké, die mag Wilders van Lesley ook aanpakken. Hij heeft een Nederlandse vrouw en veel Surinaamse vrienden. „We zijn allemaal voor Wilders.”

In juni behaalde de PVV bij de Europese verkiezingen in Almere 27 procent van de stemmen. Omgerekend naar lokaal bestuur zou dat acht à negen zetels hebben opgeleverd. Frits Huis, fractievoorzitter van Leefbaar Almere (en oud Telegraaf-journalist), herinnert zich zijn eigen bliksemstart bij de raadsverkiezingen van 2002. „We knalden erin met negen zetels.”

Is Leefbaar Almere, nu nog goed voor vier zetels, bang voor concurrentie van de PVV? Huis: „Nee, wij vissen in een andere vijver. Wij zijn juist tegen een tweedeling in de maatschappij. We geven niet één bevolkingsgroep de schuld van alle problemen. Een rijkgeschakeerde multiculturele samenleving is voor ons de basis van dit land.” Huis verwacht dat Wilders veel stemmen zal trekken in Almere. „Het zijn geen malloten die hij naar voren schuift. Toch zie ik hier geen tweede Wilders rondlopen met dezelfde intelligentie, welbespraaktheid en dezelfde kuif.”

Almere is een uit de grond gestampte, maar keurig aangeharkte forenzenplaats die al decennia groeit. De laatste jaren neemt de kleine criminaliteit er toe – zoals inbraak, winkeldiefstal en straatberovingen.

De stad in Flevoland telt nu 185.000 inwoners en er zullen volgens planning in 2030 zo’n 360.000 mensen wonen. Met deze verdubbeling zou Almere de vierde stad van Nederland worden. Volgens criminoloog Cyrille Fijnaut, die sociologisch onderzoek deed naar de toekomst van Almere, moet de gemeente zich nu al voorbereiden op een toename van geweld en criminaliteit.

„Het wordt hier een tweede Mokum”, voorspelt cafébezoeker Martin, geboren en getogen Amsterdammer. Hij is dertig jaar geleden naar Almere verhuisd, heeft niks tegen kleurlingen, wel tegen de islam. „In Rotterdam staat een moskee nog groter dan het Feyenoord-stadion. We zijn in dit land helemaal de weg kwijt”, weet de gepensioneerde Martin die als ambtenaar in Amsterdam veel en vaak met buitenlanders heeft gewerkt. „Er was altijd wel wat.”

Geert Wilders ziet gewoon een gat in de markt, weet het multiculturele gezelschap op het terras van café ’t Boemeltje. Een aangeschoven vijftiger, van wie de voorouders uit Indonesië komen, gaat ook op de PVV stemmen.

Ze vertellen in koor dat de jonge Turken en Marokkanen het voor de oude Turken en Marokkanen verpesten. Die laatste groep doet volgens hen geen vlieg kwaad. Maar hun kinderen goed opvoeden, ho maar.

Even verderop staat een Marokkaanse familie voor een pinautomaat. Ze zijn niet bang voor Wilders, wel voor de „toenemende discriminatie”, vertelt de moeder van het gezin die als voedingsassistente in het ziekenhuis werkt. „Onze kinderen zijn al naar een andere school gevlucht. De directeur had het altijd over ‘jullie dit en jullie dat’. Ze scheren ons allemaal over één kam.”

Ze vertelt over haar buurvrouw die vorig jaar bij de Europese verkiezingen op Wilders heeft gestemd. „Ik heb toch maar een cadeautje voor haar meegebracht uit Marokko. Nu denkt ze anders over me – hoop ik.”