China begint te schuiven

In Zweden, weet ik uit eigen waarneming, was de afgelopen weken weinig te merken van enige opwarming. Het was er heel aangenaam. Aan de onderhandelingstafels waar de klimaatconferentie van Kopenhagen wordt voorbereid, zoals vorige week in Bonn, moet het veel minder aangenaam zijn geweest, ook al waren er weinig verhitte gesprekken. Vooruitgang is er nauwelijks

Windmolenpark in de Chinese provincie Xinjiang (Foto AP)

Windmolenpark in de Chinese provincie Xinjiang (Foto AP)Windmolenpark in de Chinese provincie Xinjiang (Foto AP)

In Zweden, weet ik uit eigen waarneming, was de afgelopen weken weinig te merken van enige opwarming. Het was er heel aangenaam. Aan de onderhandelingstafels waar de klimaatconferentie van Kopenhagen wordt voorbereid, zoals vorige week in Bonn, moet het veel minder aangenaam zijn geweest, ook al waren er weinig verhitte gesprekken. Vooruitgang is er nauwelijks geboekt.

De tekst waarover wordt onderhandeld staat nog steeds vol met vierkante haken, voor passages waarover nog onenigheid bestaat. Om een beetje hanteerbaar te zijn, zal ook het een en ander geschrapt moeten worden. Het stuk telt nu nog 200 pagina’s, ter vergelijking: het Kyoto-protocol had in 1997 genoeg aan 23 bladzijden.

Vogeltjes in Australië zouden kleiner worden (Foto AP)

Vogeltjes in Australie zouden kleiner worden (Foto AP)Vogeltjes in Australie zouden kleiner worden (Foto AP)

Ook verder was het de afgelopen tijd op het klimaatfront relatief rustig. Een Australische bioloog ontdekte dat sommige vogelsoorten (net als diersoorten elders op de wereld) kleiner worden, mogelijk in reactie op een veranderend klimaat. Kleine dieren kunnen hun warmte sneller kwijt (lees hier en hier hoe de Australiërs daarover berichten). En de Pine Island gletsjer in westelijk Antarctica slinkt sneller dan tot nu toe werd gedacht. Als de ontwikkelingen in het huidige tempo doorgaan is de gletsjer niet over 600 jaar verdwenen, zoals vijftien jaar geleden nog werd voorspeld, maar al over 100 jaar. Kortom, er is weinig nieuws onder de zon.

Maar is er dan helemaal niets gebeurd? Toch wel. China’s visie op klimaatbeleid verschuift langzaam. Een in het Chinees geschreven, 900 pagina’s tellend advies van Chinese klimaatdeskundigen aan de regering (dit zijn volgens Reuters de belangrijkste conclusies) erkent niet alleen dat China inmiddels de VS is gepasseerd als de grootste ‘klimaatvervuiler’, maar doet ook voorstellen voor een serieuze aanpak van het probleem, inclusief reductiedoelstellingen. Dit weekeinde wilde een Chinese onderhandelaar in gesprek met de Financial Times daar nog weinig van weten.

(klik voor een vergroting)

(klik voor een vergroting)(klik voor een vergroting)

Naar China’s beweegredenen valt alleen te gissen (lees hier, hier en hier hoe er in het land zelf over wordt geschreven) . Misschien valt China’s visie op omdat het in Europa zo angstvallig stil blijft. Misschien wil China de klimaatonderhandelingen vlot trekken, om straks geld te kunnen genereren uit de klimaatfondsen die door de rijke landen gevuld moeten worden. Misschien is het alleen maar een serieuze poging van de Chinezen om zich te manifesteren op het internationale diplomatieke podium. En misschien maakt China - dat de afgelopen jaren met het nodige natuurgeweld werd geconfronteerd - zich gewoon zorgen over de gevolgen van klimaatverandering.