Bedrijfsgeheimen lekken via internet

Werknemers krijgen steeds vaker ontslag omdat ze bedrijfsgeheimen lekken via e-mail, sociale netwerksites, blogs en Twitter. Dat meldde nieuwssite nu.nl gisteren op basis van een studie van beveiligingsbedrijf Proofpoint.

E-mail zou de grootste bedreiging zijn: 43 procent van de ondervraagde Amerikaanse bedrijven ontdekte dat via die weg vertrouwelijke documenten in handen van derden komen.

Digitale loslippigheid

Een lek is een lek. Maar het werkwoord ‘lekken’ impliceert dat de eigenaar van de informatie moedwillig documenten openbaar maakt die niet voor het publiek bestemd zijn. Het is de vraag of daar in dit onderzoek sprake van is. Wie gaat nou op zijn eigen weblog berichten over fraude bij het eigen bedrijf? Digitale loslippigheid is misschien een betere omschrijving.

Wie echt iets kwaads in de zin heeft (of een misstand wil openbaren, dat kan natuurlijk ook) doet dat via Wikileaks.org. Daar kun je documenten uploaden zonder dat je (technisch) traceerbaar bent. Op de site wordt het document van commentaar voorzien en geanalyseerd door willekeurige individuen die je informatie van belang achten.

1,3 miljoen geheimen

In 2007 meldde de site, enkele maanden na de oprichting, dat er 1,3 miljoen documenten zijn geüpload. Dat heeft een aantal schandalen opgeleverd. Zo werd het resultaat van een kraak van Sarah Palins (in 2008 de running mate van de Republikeinse presidentskandidaat John McCain) e-mailbox via de site wereldkundig gemaakt, verscheen in 2007 het handboek voor de gevangenis van Guantánamo Bay online en kwamen onlangs documenten over dubieuze leningen van de failliete IJslandse bank Kaupthing op de site.

Julian Assange zou de oprichter van de site zijn. Vorige week verscheen in dagblad Spits een interview met hem. Maar op internet wemelt het van de geruchten. Zelfs de CIA wordt genoemd als mogelijk brein achter de site, wat overigens op Wikileaks.org weersproken wordt. “Wikileaks is not a front for the CIA, MI6, FSB or any other agency. Quite the opposite actually.” In een aantal landen, waaronder China, is de site geblokkeerd.

Openbare controle

Is lekken ethisch verantwoord? Die vraag wordt op de site uitgebreid beantwoord. Wikileaks zou aan het begin staan van een revolutie van transparantie, waardoor corruptie en onderdrukkende regimes geen toekomst meer hebben. Het concept zou vele malen beter zijn dan de manier waarop nu gelekt wordt: via journalisten die mogelijk beïnvloed worden. Wikileaks stelt dat openbare controle door onafhankelijke en willekeurige mensen dat kan voorkomen. Daarbij verwijzen ze naar de voormalig Amerikaanse minister Colin Powell die zijn bondgenoten met valse informatie de oorlog ingeleid heeft.

De bron niet kennen

Toch is er een verschil tussen bronbescherming en de bron niet kennen. Wat is het gewicht van een document waarvan de afzender - en zijn belang - niet bekend is? Misschien moeten we onszelf ook niet vermoeien met die vragen. Wikileaks is een instrument, een middel. Wie de oprichter ook is, zeker is dat hij het digitale buskruit heeft uitgevonden. Het is aan ons wat we daarmee doen.