Yang doet dingen waarop Woods patent heeft

Niemand gaf een cent voor de kansen van Yang Yong Eun, maar toch won de Zuid-Koreaan het 91ste US PGA Championship.

Niemand die er na de derde ronde nog aan twijfelde dat Tiger Woods het 91ste US PGA Championship zou winnen. De beste golfer van de wereld had na 54 holes op de Hazeltine Golfclub in Chaska, Minnesota, een voorsprong van twee slagen. Veertien keer eerder begon Woods de laatste ronde van een majorkampioenschap als (gedeeld) leider. Veertien keer maakte hij het karwei koelbloedig af.

Niets wees er op dat er een einde aan die imposante reeks zou komen. Heel misschien dat Padraig Harrington, titelverdediger en drievoudig majorwinnaar, Woods van een vijftiende majorzege zou kunnen afhouden. De Ier stond na zeven holes een slag achter op Woods. Een hole later was Harrington uitgeschakeld. Twee ballen sloeg hij op de par-3 in het water. Even later stond er een 8, een quintuple bogey (vijf slagen boven de par van de hole) op zijn scorekaart. Na het wegvallen van Harrington had Woods alleen nog iets te duchten van de Zuid-Koreaan Yang Yong Eun.

Niet dat iemand een cent gaf voor de kansen van Yang, de nummer 110 van de wereldranglijst. Toen Woods op de par-5 elfde birdie maakte en een slag voorsprong nam, was het wachten op het moment dat hij Yang definitief van zich af zou schudden.

Dat moment kwam nooit. De 37-jarige Yang deed de dingen waarop Woods een patent heeft. De man uit Seoul chipte de bal op hole 14 op spectaculaire wijze in de hole voor een eagle. Opeens ging Yang aan de leiding in de laatste major van het jaar. Waar anderen al geïntimideerd raken door de rode polo die Woods altijd draagt op de slotdag van een toernooi, leek de kleine Yang niet onder de indruk van de nabijheid van Woods. Hij lachte regelmatig naar het publiek en gooide af en toe een bal naar de toeschouwers. Op hole 17 kreeg Yang de eerste kans Woods het genadeschot toe te dienen. Hij verzuimde. Van acht meter maakte hij drie putts, de spanning leek vat op hem te krijgen.

Zou Woods met een moment van brille toch weer aan het langste eind trekken? Het was Yang die een verbluffende bal sloeg, 190 meter ver, hoog over een boom en met precies het juiste effect stopte de bal twee meter van de hole. Woods bungelde aan een dun koordje. Toen hij zijn chip uit het hoge gras naast de green niet wist te holen was het onvoorstelbare gebeurd.

Dat Woods een keer een voorsprong bij het begin van de laatste ronde in een major niet over de streep zou brengen, moest een keer gebeuren. Dat niet Harrington, Phil Mickelson, Sergio Garcia of een andere wereldtopper er voor verantwoordelijk was maar Yang Yong Eun, dat was een regelrechte sensatie. „Ik heb Tiger op televisie heel veel miraculeuze ballen in de hole zien slaan”, sprak Yang na afloop. „Toen hij die chip speelde op hole 18 stond ik zachtjes te bidden dat de bal er niet in zou gaan. Ik bewonder Tiger en ik heb veel respect voor hem.” Voor Yang, de eerste Aziatische golfer die een major wint, was het pas de tweede zege op de Amerikaanse Tour. „Misschien win ik nooit meer een toernooi, maar vandaag was een onvergetelijke dag.”

Woods zal zondag 16 augustus 2009 heel snel uit zijn geheugen willen wissen. Hij blijft voorlopig steken op veertien majors, vier minder dan Jack Nicklaus op wiens record Woods jacht maakt. „Ik speelde goed genoeg om te winnen, had kansen genoeg maar het putten liet me in de steek.”

Woods heeft dit jaar al vijf toernooien gewonnen. Knap, maar een major zit er niet bij. En een jaar zonder majorzege is voor de beste golfer ter wereld een verloren jaar.