Klein, razendsnel, brutaal, maar toch wat magertjes

Muziek * *

Lady Sovereign: Jigsaw (EMI)

Lady Sovereign heeft lef en zelfspot. De zelfspot van deze Britse grime-rapster blijkt uit titels als ‘Vertically Challenged’ en de naam van haar platenlabel, Midget; de lef uit het feit dat Sovereign, nadat ze door Jay-Z van zijn Def Jam-label was gekegeld, gewoon haar eigen label oprichtte en haar tweede cd, Jigsaw, zelf uitbracht. Toch heeft dit niet voldoende opgeleverd. Jigsaw zwerft van hiphop naar indiepop, met een ondertoon van grime. Dat grime-element zit vooral in de diep reutelende bassynthesizer die als een opdringerige bromvlieg de nummers bepaalt. Lady Sovereign heeft een brutale maar dunne stem, waarmee ze razendsnel haar venijn spuit. Dat doet ze nu eens op staccato ritmes en overstuurde keyboards in nummers als ‘Bang Bang’ en ‘Let’s Be Mates’, of op de huppelmelodie van ‘Close To Me’ van The Cure (in ‘So Human’), dat hier slecht combineert met haar straatrap. Dat Lady Sovereign – getuige haar labelnaam – klein is, is geen probleem, dat ze mager klinkt, is dat wel.

HESTER CARVALHO

Lady Sovereign staat zaterdag om 18.45 uur in de X-ray.