Zelfde kluswerk, nieuwe klussers

Wat was ook al weer het meest gehanteerde argument tegen de vijandige opsplitsing van ABN Amro, twee jaar geleden?

De grootste bank van Nederland was, in tijden van nood, de redder van ’s lands grote bedrijven. Ahold was daarbij het grote voorbeeld. Toen het supermarktconcern begin 2003 bijna kopje onder ging aan financiële schandalen, was het ABN Amro die de leiding nam in een acute reddingsoperatie. Op een zondagmiddag tuigde Wilco Jiskoot, hoofd van ABN Amro’s zakenbank, een noodkrediet op van enkele miljarden, met hulp van vriendjes bij Rabobank en ING.

Wie zou dit soort Hollands bluswerk voortaan moeten gaan verrichten, riepen de tegenstanders van de verkoop van ABN Amro aan een trio overwegend buitenlandse banken?

Twee jaar en een economische crisis verder, valt het begin van een antwoord te formuleren: het vaderlandse bedrijfsleven heeft die slimme en goedingevoerde investment -bankiers van ABN Amro helemaal niet nodig.

Zie deze week, de grote emissie van Aegon. Binnen 7,5 uur wist de verzekeraar bij grote beleggers 1 miljard euro op te halen, nodig om een deel van de noodhulp door de Nederlandse Staat terug te betalen. Uit gewenning noemde Aegon in een persbericht abusievelijk de naam van ABN Amro als een van de begeleidende banken bij de flitstransactie. Het blijkt om Royal Bank of Scotland (RBS) te gaan, de Britse bank die de internationale zakenbank van ABN inlijfde.

Aalberts Industries kondigde aan in de loop van volgend jaar extra kapitaal te willen ophalen om zijn schulden te verlagen. Het is in gesprek met zijn vier kredietverleners: Rabobank, ING, Fortis en opnieuw RBS. Geen ABN Amro, de bank nota bene waar topman Jan Aalberts tot twee jaar geleden in de raad van advies zat.

Ook rond feestelijker financiële klussen is de inzet van ABN Amro niet langer een automatisme. Zou Delta Lloyd drie jaar geleden naar de beurs zijn gegaan, dan was ABN zonder twijfel de lead manager, de zakenbank die de prijs van de aandelen bepaalt en die bij institutionele beleggers gaat slijten. De twee bedrijven hebben al jaren een joint venture in verzekeringen. En ook al is de verkopende aandeelhouder Brits (verzekeraar Aviva) – ABN Amro deed ook in Londen met de grote jongens mee. Voor de onlangs aangekondigde beursgang koos Delta Lloyd voor louter Amerikaanse zakenbanken.

Dit alles moet pijnlijk zijn voor ABN Amro, die de ambitie om het grote beursgenoteerde bedrijfsleven bij te staan niet overboord heeft gegooid. De bank haalde onlangs een ervaren investment banker terug van RBS. Zou dat voldoende zijn?

Philip de Witt Wijnen