Het water droomt

Waar: Bellingwolde – Wedde. Kaarten 4-7 uit: Noaberpad. (LAW 10).

Afstand: 14,5 km

De bestelauto van de postbode rijdt weg zonder hem. Ik geef een kleine gil. Hij antwoordt met een grijns, terwijl hij soepel achter het stuur springt, start en op weg gaat naar de volgende boerderij die in dit land van einders opgeborgen ligt. „Geeft niks, gebeurt wel vaker!” roept de postbode; en ook nog: „Lekker wandelweer!”

Inderdaad, dit is een dag voor glunder wandelen.

De hemel is glad afgedekt. Hij parelt grijs, afzonderlijke wolken doen zich niet voor. Onder die omgekeerde kom hangt warmte. En er daalt vochtigheid neer die, zacht als babypoezenpootjes, tegen de wangen tikt.

Het licht onder dat grijs filtert de kleuren tot schutkleuren. Alles vervaagt wat, het groen van de bomen en de aardappelakkers, het geel waar het koren werd afgeschoren, het oranje op een dakpannendak, de rode punten aan de schoepen van de windmolens. Geluiden komen gedempt door, geblaf, gekwetter, het knarsend gekrijs van een fazant.

Het open land leidt naar een zandpad in een bomentunnel langs het Boelo Tijdenskanaal. (Boelo Tijdens is een naam vol meeslepende mogelijkheden). Het water droomt tussen rechte, dik begroeide oevers. Haagwinde is langs het riet omhoog geklommen en speldde met zijn bloemkelken witte corsages op de halmen.

Oost-Groningen is het land van de open verten, maar deze wandeling zoekt nogal eens het bos op, waar tussen de bomen drie grote plassen rusten. Er woont een zwaan en er logeren eenden.

In het gewoel van de boomkruinen speelt een jonge eekhoorn. De bramen zijn rijp voor de pluk. De mooiste vruchten zitten onbereikbaar achterin de struiken. „Die zijn voor de wespen”, stelt man vast. Inderdaad. Er zijn veel wespen dit jaar, en die moeten allemaal eten. Honger is verboden.

Halverwege het bos schopt de route ons onverwachts het open land weer op. Ik knijp-oog tegen het licht. In de enorme ruimte kruipt één trekker over het hooiland. Vijf balen hooi maken één asymmetrische bult. Verder is er leegte.

We volgen een grasdijk en drinken van het uitzicht. Zwaluwen maken duikvluchten boven het rietland en de wilgengordels. Ver weg rijden autootjes met haast. Achter een bomenrij ligt een politiewagentje op de loer.

De wereld dient zich aan, met vakantiegebied. Tenten, caravans, bungalows. Veel volk. Maar niet in het bijbehorend bos achter een hoog hek. Daar zingt Mick Jagger. Keys to your love. Mooie song, uit speakertjes hoog tussen de takken. Mick zingt niet voor niets, wij vertragen onze pas.

Joyce Roodnat

Informatie, routekaartje, gps-punten en foto’s op www.nrc.nl/wandel