Gezonde kus

Steeds meer gevaarlijke bacteriën worden resistent tegen antibiotica. En dus wordt kikkerhuid hot in de wetenschap. Die huid is erg doorlaatbaar en daarom hebben de kwetsbare kikkers vaak unieke schimmel- en bacteriedodende eiwitten op hun huid.

Een kus past dus deze boomkikker. Want precies deze soort Phyllomedusa sauvagii duikt regelmatig op in de vele onderzoeken naar nieuwe antibiotica, zoals ook in de net verschenen special Amphibian Antimicrobial Peptides van het vakblad Biochimica et Biophysica Acta (BBA) - Biomembranes (augustus 2009).

De kikker op de foto is nog tot januari volgend jaar te zien op de grote kikkertentoonstelling van het Natural History Museum in New York. Snel overlijden zal hij waarschijnlijk niet, want deze ‘wasachtige apenkikker’ (zonder Nederlandse naam, Engels: waxy monkey frog) geldt in de terrariumwereld als zeer gemakkelijk te houden. De diertjes zijn online te bestellen, voor ongeveer 10 dollar per kikkervisje. Die terrariumwereld meldt ook dat het dier (alleen de mannetjes!) begint te kwaken als de luchtdruk daalt.

P. sauvagii leeft in hete droge struikgewasbossen in Zuid-Amerika en geldt niet als bedreigd. De vijf à acht centimeter grote kikker is ook bijzonder omdat hij zich regelmatig insmeert met was uit speciale huidklieren – om niet uit te drogen. Zo goed werkt die was, dat hij overdag gewoon in de volle zon kan liggen slapen. ’s Nachts jaagt hij op insecten. Volwassen kikkers komen nooit meer in het water. Het vrouwtje zet de eieren af op een blad boven een plek met water en vouwt dat blad dan dicht. Een beetje was houdt het blad bij elkaar. Als de eieren uitkomen, laten de kikkervisjes zich vallen.