'Eerst de krant lezen, daarna tekenen'

Aan de kunstacademies studeren dit jaar 1.521 studenten af. Vandaag als zevende van een serie: Rob Strick van AKI in Enschede.

Een ambulance die eruitziet als een ME-busje. Klein in de krant zou het een cartoon kunnen zijn, maar als vel van 1 bij 2 meter is het zonder meer een kunstwerk.

Op zijn examenexpositie op de AKI in Enschede liet Rob Strick (27) zeven grote en een stuk of dertig kleine tekeningen zien. In bijna allemaal speelt de actualiteit een rol. „Ik las ’s morgens de krant en ging dan op de academie tekeningetjes maken. Daar heb ik me dit jaar wat los van gemaakt, het werd te geforceerd.”

Op een grote tekening staat een vet roze varkentje met een gleuf in zijn rug, een dichtgeslagen oog en een rozegroen sigaartje in de bek. Of is het een tong? Rechts een meisje in regenjas en met oranje haar. In haar gelaat is Beatrix getekend. Erboven staat in blokletters: „Ergens in Nederland werd een zoveelste stille tocht gehouden. Ondertussen dacht onze Koningin terug aan haar tijd op de basisschool. Waar zij veel werd gepest. Kort daarop stortte weer een grote Amerikaanse bank in.”

Dan ben je wel even stil.

„Het is een verkleurde giftige tong”, zegt Strick. „Het meisje in de regenjas is naar een foto van Beatrix die ik op internet vond.”

De tekening is een metafoor, legt Strick uit. „Het spaarvarken staat voor het zieke, nog net niet dode bankensysteem en de koningin houdt een fakkeltje in haar hand wat symbool staat voor stille tochten. In haar gezicht zit een tekening van vroeger, omdat ze terugdenkt aan haar periode als kind. Ik heb de tekening gemaakt in de tijd van de kinderpostzegels en de koningin vertelde toen in een interview dat ze vroeger op school was gepest.”

Het gaat hem om meer dan de boodschap. Teksten ziet hij als een gelijkwaardig beeldelement. Het interessante van de compositie vindt hij dat drie loshangende gebeurtenissen zich tegelijkertijd zouden kunnen afspelen.

De tekeningen van Rob Strick zijn geen cartoons, maar wel geëngageerd. „De ambulance is een beetje een commentaar op ambulancepersoneel dat bedreigd en mishandeld werd. In eerste instantie had ik iets clichématigs getekend op de zijkant van het ME-busje: een esculaap met een doodskop. Als ik het niet goed vindt, snij ik het eruit. Dan gebeurt er iets. Ik zocht iets om het gat op te vullen en heb er een witblauw gestreept stofdoekje achter geplakt.”

Hij bewondert veel kunstenaars, van Jeff Wall en Goya tot Jenny Holzer. „De spanning in de schilderijen van Luc Tuymans vind ik goed, hij heeft dat David Lynch-achtige, dat ik ook bij Francis Bacon zie. Bij Banski vind ik het geëngageerde mooi, net als hoe hij zijn werk in de publieke ruimte neerzet.”

Hij gaat iets doen in een oude melkfabriek in Den Bosch. Van verzekeraar Delta Lloyd mag hij samen met anderen exposeren in de Mondriaantoren in Amsterdam. En er lopen nog wat dingen. „Ik ben net afgestudeerd en heb het al een klein beetje druk.”

Zie voor beeld www.flickr.com (zoek via people op ‘losjes’); contact: robstrick@hotmail.comEerdere afleveringen van deze serie op nrc.nl/kunst