Een bang konijn onder je bed

Deze zomer bespreekt een panel van Dr. Zeepaard elke week een vraag. Deze week: hebben dieren gevoel?

Als je een kat aait, gaat ze spinnen. Geef je een kat een schop, dan blaast ze. Dieren kunnen zich prettig en onprettig voelen.

Daarover zijn Narjiss Basalah, Abdoelkarim Azar, Rik en Ella van Leeuwen het meteen eens. Ze zitten op verschillende scholen, maar wonen in dezelfde Rotterdamse wijk. Rik en Ella zijn broer en zus. Hebben dieren gevoel, was de vraag.

Ja dus.

Rik zag op een natuurfilm hoe een leeuw een hyena pakte. “Die hyena schreeuwde. Hij voelde zich niet prettig.”

Abdoelkarim: “Dieren zijn vaak bang. Mijn zusje heeft een konijn. Als ie uit het hok komt, kruipt hij onder het bed van mijn zusje.”

Ella: “Flip, het konijn van onze achterburen, voelt zich buiten het hok juist op z’n gemak. Dan gaat hij zo op de grond liggen.” Ze gaat op haar buik liggen, benen en armen wijd.

Maar dieren hebben meer gevoelens dan alleen van pijn en angst, denkt Abdoelkarim: “Een pauw zet zijn veren op om een vrouwtje te versieren. De pauw is dan verliefd.”

Ella: “Als de paradijsvogel een vrouwtje zoekt, gaat hij dansen. Kijk zo.” Ze hupt van het ene op het andere been. “Een mannetjes- en een vrouwtjesvogel worden eerst verliefd”, zegt ze. “Dan maken ze een nest en legt het vrouwtje eitjes. En dan zorgt de mannetjesvogel voor zijn vrouw. Dat is liefde.”

Dieren kunnen elkaar ook helpen, zegt Abdoelkarim. “In Marokko zijn veel schapen. Ze lopen rond in kuddes. Als er gevaar dreigt, bijvoorbeeld als er een vos langskomt, dan helpen ze elkaar. Ze gaan dicht bij elkaar staan zodat de vos met een hele kudde te maken krijgt en niet met één schaap.” Die schapen, denkt Narjiss, “weten dat het rot voelt om opgegeten te worden. Dus proberen ze dat te voorkomen. Daar denken ze over na.”

Ik weet niet of ze echt nadenken, zegt Abdoelkarim: “Ik zag op de televisie een aap een sigaret opsteken. Hij begon te roken. Dat zag er grappig uit. Maar hij deed het gewoon na van zijn verzorger.” “Best slecht, dat roken voor een aap”, vindt Ella.

Narjiss: “Dolfijnen worden gebruikt om kinderen die problemen hebben te helpen. Die kinderen kunnen dan praten met de dolfijnen. Niet écht praten natuurlijk, maar ze begrijpen elkaar. Dan moet je die kinderen heel goed aanvoelen.”

Rik: “Ik denk dat ze weten dat wij een mens zijn en zij een dolfijn. Ik zou graag eens met dolfijnen zwemmen.”

Ella: “Als mens kan je met een dolfijn bevriend raken. Je weet dat je bevriend bent doordat ze komen als je ze roept. Dat doe je alleen voor een vriend.”

Zouden dieren ook verdrietig kunnen zijn? Narjiss denkt van wel. “Ik zag op televisie een aap met een dood babyaapje. De moederaap hield het de hele tijd bij zich.”

Ella: “Misschien dacht ze dat het kindje sliep.” “Misschien”, zegt Narjiss. “Ik denk dat ze zich heel blij voelde toen haar kind geboren was en dat ze nu heel triest was dat het dood was gegaan. Ik vond het heel zielig.”