Vlaamse paradijzen

In een tweewekelijkse serie over boeken die bijna onopgemerkt bleven: zwemmen in een laboratorium

Een eigen huis. Dat is waar de mensen van dromen. Een eigen huis met een eigen tuin. En dan in die tuin een zwembad. Met ligstoelen erbij, en ligbanken. En een poolhouse, om de spulletjes in te leggen als het – boze droom – een enkele keer regent. Kun je, vanuit je poolhouse, mooi en droog naar je pool kijken.

In Stijlvolle zwembaden & zwemvijvers staat allemaal hoe het moet. Achtentwintig droomzwembaden worden daarin aan ons voorgesteld, met een korte toelichting en een overvloed aan glimmende foto’s, op een enorm groot formaat en met een enorm gewicht. Het boek is ook als startblok te gebruiken. Alle beschreven ‘projecten’ zijn ‘gerealiseerd’ in Vlaanderen, door Vlaamse zwembadbedrijven, die ook allemaal met naam, adres, telefoonnummer, faxnummer, e-mailadres en website vermeld staan. Het boek is dus niet alleen een uitputtende ‘Geschiedenis van de Vlaamse Privézwembadarchitectuur in het tijdvak 2005-2009’, maar ook een reclamefolder.

Wij bevinden ons hier niet in de wereld van het baantjestrekken met badmuts en strak brilletje om de kop, maar in het wellnessgebeuren van de drukbezette zakenman die thuiskomt in zijn dure huis en rust wil. ‘Zodra de werkdag afgelopen is, aarzelen de eigenaars niet om zich compleet te ontspannen.’ Alles is in stijl. Alles is design. Alles is zonder enig onderhoud. En alles is hier naadloos. De zwembadbakken zelf zijn naadloos. Ze lopen via het overloopbadsysteem naadloos over in de randafwerking die weer naadloos overgaat in de stenen of het gras van de tuin. Het geheel sluit architectonisch naadloos aan bij het huis en ook naadloos bij de wensen en de ideeën van de drukbezette bewoners.

Er zijn bubbelplaten, borrelbanken en tuincocons. Een massagewand, een nekdouche en een wildbron. En altijd, kijk maar naar de foto’s, schijnt de zon. ‘Zo geniet men voortdurend zonder enige moeite van ultiem wellnessgenot.’ Het paradijs bestaat nog – in Vlaamse achtertuinen. Wie deze zwembadbijbel heeft doorgenomen, weet intussen ook alles van de redoxregeling en de automatische UV-C-sterilisator, de ionisator en de ozonator, de zoutelektrolyse en de zonnecapterende solarlamellen in de rolluiken. Het komt er kort gezegd op neer dat alles vanzelf gaat en een enorme besparing oplevert.

Het rare is dat al deze paradijzen zo veel op elkaar lijken. Er zijn twintig firma’s die ‘maatwerk’ leveren, maar allemaal leveren ze ongeveer hetzelfde lichtblauwe randloze model, allemaal ‘strak’ en ‘modern’, allemaal ‘zonder storende elementen’, allemaal omgeven door gebouchardeerde blauwsteen of blauwgrijze hardsteen. Slechts één klant durfde rode mozaïeksteentjes te bestellen. Nog raarder: in het hele boek is bijna geen levend wezen te zien. Al die baden liggen er maar schoon en stil en lichtblauw te wezen, onder een wolkenloze hemel. Nergens een handdoek, haarborstel of zonnebril. De gazons zijn strak geschoren, de kiezels gisteren nog gewassen, maar er is niemand. Geen blad, geen takje, geen verdwaalde papiersnipper. Het is een boek om stil van te worden. Stil en schoon en leeg en rimpelloos – als in een laboratorium. Toen ik het uit had, wilde ik maar één ding: lekker naar zee.

Bert de Pau: Stijlvolle zwembaden & zwemvijvers. Lannoo, 180 blz. € 39,95.