Ik provoceer al van kinds af aan

„That smart Dutch blogger” schreef The New York Times naar aanleiding van zijn rechtse blogposts over de Amerikaanse politiek.

Onlangs werd hij moslim.

Michael van der Galiën (25) heeft niets met Nederland. Te klein, te egalitair, te veel overheid en te weinig vrijheid. Amerika is zijn beloofde land. Hij studeert American Studies in Groningen en is hoofdredacteur van de PoliGazette, een conservatief Engelstalig weblog over de Amerikaanse politiek. Daarop schrijft hij felle stukken over „de communist” Barack Obama, „die op dit moment van zijn presidentschap de minst populaire Amerkaanse president ooit is”. En met succes. Zijn stukken zijn in de VS niet onopgemerkt gebleven. The New York Times noemde hem „that smart Dutch blogger”.

Behalve voor Amerika heeft hij ook een grote liefde voor Turkije. Hij heeft al drie jaar een relatie met Esma, een Turks meisje dat hij leerde kennen toen zij als uitwisselingsstudente bij hem in de klas belandde. „Die moet ik hebben”, dacht hij toen. Hij wil Esma laten overkomen naar Nederland, maar dat gaat tegenwoordig niet meer zo gemakkelijk. „De Nederlandse bureaucratie is een ramp.”

Zijn voorliefde voor het buitenland staat in schril contrast tot zijn werkplek. Hij bestiert zijn weblog aan de eettafel van zijn ouderlijk huis in een nieuwbouwwijkje in het Friese Mantgrum.

Wanneer ben je geïnteresseerd geraakt in politiek?

„Dat ben ik mijn hele leven al. Het is de schuld van mijn ouders. Zij zijn zeer geëngageerd: vroeger waren ze verstokte PvdA’ers, nu zweven ze ergens tussen D66 en de ChristenUnie. Mijn ouders waren altijd goed op de hoogte van wat er speelde en discussieerden veel, waarbij ze altijd ook vroegen wat ik ervan vond. Bijvoorbeeld over Bill Clinton en de Lewinksy-affaire.

„Mijn ouders vonden het onzin dat er vanwege een slippertje een afzettingsprocedure tegen hem liep. Ik vond toen net als zij dat het een privézaak is. Nu denk ik daar anders over. Hij had er nooit over mogen liegen. Dan moet je afgeschreven worden als politicus. Of de eer aan jezelf houden en opstappen.”

Wanneer ben je conservatief geworden?

„Rond mijn vijftiende werd ik rechtser dan mijn ouders. Ik ben van mening dat je succes kan hebben als je dat wilt. En als het voor mij een keuze is, waarom zou dat dan niet voor anderen gelden? Ik leerde mensen kennen die in de bijstand zaten en niets uitvoerden, en vroeg me af: waarom zou ik voor hen moeten werken?”

Waarom vind je het belangrijk om succesvol te zijn?

„Vanaf mijn vijfde of zesde zeg ik al: ‘Als ik later groot ben, woon ik niet meer in Nederland en dan ben ik rijk.’ Ik verveel me heel snel en wil altijd het maximale uit mezelf halen, anders word ik gek. Mijn moeder heeft wel eens gezegd: ‘Ik heb een Amerikaan gebaard.’”

Waarom ben je met de PoliGazette begonnen?

„In december 2007 heb ik de site opgezet, samen met Pieter Dorsman, een Nederlandse ondernemer die in Canada woont. De Amerikaanse politiek is erg gepolariseerd. We zagen dat er in de Amerikaanse blogosfeer ruimte was voor een gematigder rechts geluid. Een gat in de markt. En daar zijn we ingesprongen.”

Je schrijft ook voor het Nederlandse weblog De Dagelijkse Standaard. Waarom trek je juist in die columns zo fel van leer tegen Obama?

„Omdat de balans weg is in de Nederlandse media. Bush werd door heel Nederland gezien als een zeer slechte president, dat is altijd zo met een Republikeinse president. Obama wordt nu door de gevestigde media met fluwelen handschoenen aangepakt. Voor een kritischer geluid kun je alleen terecht bij ons.”

Is het voor een conservatief moeilijk om te zien dat een Democratische president tot nu toe zoveel succes heeft?

„Succes? Obama is tot nu toe echt gigantisch slecht bezig. Zijn stimuleringsplan voor de economie is met de hakken over de sloot aangenomen en blijkt nu een grote flop. Zijn plan voor de gezondheidszorg komt er niet door. De meeste presidenten zouden nu op basis van hun populaireit zo’n zorgplan makkelijk door het Congres moeten krijgen. Maar het verzet is groot, ook onder Democraten. ”

Door zo fel te zijn tegen Obama maak je je in Nederland niet erg populair. Vind je dat erg?

„Populariteit vind ik niet interessant. Wat ik wel belangrijk vind: voegt het iets toe. Soms doe ik radicale uitspraken. Die doe ik bewust, want de Nederlandse politiek is zo braaf dat die wel een schopper kan gebruiken. In Nederland zijn er weinig blogs die de politiek proberen wakker te schudden. Alleen GeenStijl, Sargasso en De Dagelijkse Standaard.”

Ben je altijd zo dwars geweest?

„Ik hou van provoceren, al van kinds af aan. Als mensen ‘ja’ zeggen, dan zeg ik ‘nee’. Daarna ga ik er pas over nadenken.”

Vind je dat niet de verkeerde volgorde?

„Als ik dat echt de verkeerde volgorde zou vinden, dan zou ik er wel mee ophouden. Het wordt, naarmate ik ouder wordt, wel meer berekenend.”

Dus het is deels een spel?

„Als blogger speel ik heel bewust een rol om mijn lezers te prikkelen. Als ze niet fanatiek genoeg reageren op mijn blogs, doe ik er in de reacties nog een schepje bovenop. Maar ik sta wel altijd achter wat ik schrijf. Voordat ik begin te schrijven, denk ik eerst na. Een paar jaar later kun je je mening bijgestellen, maar op moment zelf moet je staan voor wat je schrijft.”

Ben je niet bang dat je door zo te schoppen niet serieus genomen wordt?

„Nee. De bedoeling van bloggen is juist om ongenuanceerd te zijn. We hebben ook een pagina met analyses en columns, waar auteurs wel genuanceerd kunnen zijn. Maar een goede blogpost is kort en fel. De stelregel is: als je hem niet in tien minuten kunt schrijven, dan is het geen goede blogpost. Het moet iets zijn wat op je hart ligt en wat je kwijt moet.”

Wanneer is een weblog succesvol?

„Ik hanteer twee maatstaven: bezoekers en invloed. We zitten nu op zo’n acht- tot negenduizend bezoekers per dag. Dat moeten er binnen twee jaar vijftigduizend worden. Met onze invloed zit het goed. Ik weet dat we gelezen worden door Amerikaanse journalisten, politici en hun stafmedewerkers.”

Waarom zouden Amerikaanse politici notie nemen van een jonge blogger uit het Friese Magrum?

„Ik ben gewoon goed. En daarbij vinden ze het leuk dat iemand de VS zo obsessief volgt, maar die van buitenaf naar de Amerikaanse politiek kijkt. In de VS bestaat het gevaar dat je onderdeel wordt van de politieke machine in Washington.”

Je overweegt te emigreren naar Turkije. Zou je daar kunnen aarden?

„Absoluut, alleen wel aan de westkust en in niet in het traditionele oosten. Ik ben van huis uit christen, maar vond geen spiritualiteit in het christendom. In Turkije ben ik in aanraking gekomen met het soefisme, een mooie mengeling van christendom, islam en boeddhisme. Naastenliefde is er erg belangrijk, tegelijk speelt de Koran een grote rol. Het belangrijkste is dat God in jezelf zit. En dat je Hem niet buiten jezelf moet zoeken.”

www.poligazette.com

www.dagelijksestandaard.nl