Gospelachtige indie

cd pop

Jack Peñate:Everything Is New * * * *

Het enige wat beter had gekund aan de nieuwe cd Everything Is New van de Britse zanger Jack Peñate, is de titel. Dat alles ‘nieuw’ is, is waar, maar de aanprijzing is te beperkt. Want Peñates tweede cd klinkt niet alleen anders dan zijn eerste, hij klinkt ook als The Cure, ‘Ibiza’, gospelachtig, bewerkt, en laat Peñate horen als crooner.

Wie argeloos de nieuwe cd van Peñate beluistert, denkt een andere man aan het werk te horen. Vertrokken is de Cockney zingende pubzanger met zijn makkelijke meezingers die na een paar keer luisteren zijn uitgewerkt; verdwenen is de ‘typisch’ Londense stijl.

Twee jaar geleden hoorden we voor het eerst van Peñate. Hij werd populair tegelijk met vlot zingende Londenaren als Kate Nash en Just Jack, die zongen over hun wederwaardigheden in het uitgaansleven, op bitterzoete toon. Van Peñate verscheen in 2007 de cd Matinee, waarop hij liedjes speelde met titels als Torn On The Platform en Spit At Stars. Hij trad vaak op met Kate Nash, en samen zorgden ze voor de herwaardering van het rammelige ‘indie’-liedje.

Met dat rammelimago heeft Peñate nu gebroken. Hij bezingt deze stap als een ‘verhuizing’, in de openingstrack Pull My Heart Away: „I’m ripping the posters off the wall, I’m moving the boxes into the hall.” Meer teksten op Everything Is New gaan over de noodzaak van vernieuwing en ontwikkeling, change is een regelmatig terugkerend begrip.

Zo is Peñate nu een gesoigneerd musicus die met spookachtige elektronica op de achtergrond en zwierige instrumentaties op de voorgrond, een eigen soort dance ontwikkelde, herinnerend aan de manier waarop The Cure en New Order ooit hun dansritmes van een melancholische ondertoon voorzagen.

Nummers als Tonight’s Today en Be The One mikken op de heupen maar bieden bovendien een opwindende muzikale mix van triphop-gehobbel, glazige keyboardloopjes en een enkel perfect popmoment.

Jack Peñate treedt op tijdens Lowlands, zaterdag 22 augustus.