Lloyds wil op eigen benen staan

Het is goed dat de banken zich weer wat beter voelen. Lloyds overdrijft het echter een beetje. Deze Britse bank wil haar deelname aan het overheidsprogramma voor het waarborgen van bankbezittingen terugschroeven. Dat programma heeft nog maar vijf maanden geleden voorkomen dat de bank ten onder ging aan een volledig gebrek aan het vertrouwen. Men wil een deel van de verzekering tegen ‘giftige’ verliezen vervangen door nieuw kapitaal van particuliere aandeelhouders.

Lloyds had er in maart voorlopig mee ingestemd dat de Britse belastingbetaler 260 miljoen pond van zijn bezittingen zou waarborgen, waarbij de bank de eerste 25 miljard pond van verliezen zou dragen en de regering 90 procent van ieder extra verlies voor haar rekening zou nemen. Lloyds heeft al 40 procent van die 25 miljard pond achter de rug.

Het is makkelijk te begrijpen waarom Lloyds op deze afspraak zou willen terugkomen. De bank denkt dat de lasten wegens ‘slechte’ (oninbare) kredieten over hun hoogtepunt heen zijn, na in de eerste helft van dit jaar 13,4 miljard pond te hebben moeten afschrijven. De 6,2 miljard pond winst (exclusief afschrijvingen) die Lloyds heeft geboekt, maakt het aannemelijk dat toekomstige inkomsten, aangevuld met een claimemissie, de verliezen in het meest optimistische scenario van Lloyds kunnen opvangen.

Deze redenering wint nog aan overtuigingskracht door de dure vergoeding van 15,6 miljard pond, die voor de overheidsbescherming moet worden betaald. Dat bedrag moet worden voldaan in zogenoemde ‘B-aandelen’, die in gewone aandelen kunnen worden omgezet, waardoor het overheidsbelang in de bank boven de 50 procent zou uitkomen. Een succesvolle claimemissie zou topman Eric Daniels daarentegen in staat stellen enige rechtvaardiging te vinden voor zijn controversiële besluit van vorig jaar om concurrent HBOS te kopen – de bron van de grootste verliezen bij Lloyds.

Maar zelfs een gedeeltelijke terugtrekking uit het overheidsprogramma is riskant. Lloyds zou, om de helft van de voorgenomen deelname ongedaan te maken, 19 miljard pond moeten binnenhalen om op hetzelfde kernkapitaal uit te komen als op grond van het programma mogelijk is. De Bank of England blijft minder optimistisch dan Lloyds. Het is nog te vroeg om de somberste scenario’s op te doeken. Bij het schatten van de omvang van een mogelijke claimemissie doet Lloyds er goed aan in het groot te denken.

Bovendien zullen politici zeggen dat Lloyds al heeft geprofiteerd van het steunprogramma, ook al is daar formeel nog geen handtekening aan te pas gekomen. Dat betekent dat Lloyds een soort boete zou moeten betalen. Als Lloyds weer kapitaal kan binnenhalen, verdient de belastingbetaler daarvan een deel: hij heeft gezorgd voor het vertrouwen dat dat weer mogelijk heeft gemaakt.

Jeffrey Goldfarb

Vertaling Menno Grootveld

Voor meer commentaaruit Londen:www.breakingviews.com