Van 't Hof pakt krukje uit garage

Theater De Parade: Straat en Man met hoed. Gezien 9/8 M.L. Kingpark, Amsterdam. Aldaar t/m 16 aug. Inl: www.deparade.nl

Eigenlijk gebeurt er bijna niets in de voorstelling Straat. Drie heren in smoking met roesjes willen muziek maken op een krap balkonnetje, maar een krukje ligt nog in de garage. Gedoe met sleutels en gesjor aan de garagedeur.

Kees van der Vooren en Eddie B. Wahr, in het dagelijks leven musici bij Orkater, staan in de zomer altijd in een tent op theaterfestival De Parade. Dit keer hebben ze acteur René van ’t Hof erbij gehaald. Dat blijkt een gouden greep.

Volgens het klassieke mime-uitgangspunt – het uitvergroten en eindeloos rekken van alledaagse handelingen die steeds mis gaan – bouwt de virtuoze stuntelaar een paar memorabele scènes op. Alleen al zijn opkomst met een enorme bas op het balkonnetje is geweldig. Dan moet hij ook nog dat balkon beklimmen, een sleutel uit een stoepput halen, en de garagedeur open schuiven. Ademloos kan René van ’t Hof een volle tent naar een aansteker laten kijken die hij vanonder de garagedeur met een rolmaat probeert te pakken.

Wahr en Van der Vooren zijn uitstekende aangevers die de slapstickstijl goed aanvoelen. De muziek schiet er deze keer flink bij in: wat vrolijke Amerikaanse en latin rootsmuziek met een gezellige rocker. De meeste muziek staat op band.

Terwijl Ellen ten Damme met Cirque Stiletto in het Amsterdamse Carré een succesrijke mix maakt van een popconcert en een acrobatiekshow, mengt regisseur Jakop Ahlbom op De Parade variété met dans en mime, in de voorstelling Man met hoed. Acrobaten, jongleurs en een danseres van Circuswerkplaats Boost spelen een razendsnelle reeks scènes, waarin ze met uitgestrekte benen over elkaar, en door het ramen- en deurenrijke decor stappen. Ze dragen eendere zwarte pakken en bolhoeden waardoor je ze als één personage kunt beschouwen. Twee mannen met varkenskoppen onthoofden een vrouw en eten haar hoofd op. Een dame trekt een bruidsjurk aan, en daagt de anderen uit met wat licht trapezewerk. Daarna laat ze zich een tijdje achtervolgen. Een man trekt ook een jurk aan, en playbackt enkele regels van het liedje The Crying Game, maar de anderen onderdrukken zijn neiging tot travestie en duwen hem gewelddadig terug in zijn broek.

Circuswerkplaats Boost wil het circus artistiek naar een hoger plan tillen, en nodigt hiervoor verschillende theatermakers uit. Man met hoed is wat dat betreft een aardige étude waarin Ahlbom en Boost samen onderzoeken hoe je acrobatiek theatraal kunt verrijken. Maar afgezien van die travestiescène mist de voorstelling theatrale zeggingskracht.