Puisterige pubers en proefkinderen

Soms heb je van die gesprekken. Je ziet de mond bewegen, je hoort dat er iets gezegd wordt, maar luisteren lukt niet. Dan ga je op andere dingen letten. Een tand die scheef staat. Een neushaar die in het oog springt.

Dat had ik gisteravond al snel bij Trudy Dehue, hoogleraar wetenschapstheorie en wetenschapsgeschiedenis in Groningen en zomergast bij de VPRO. Ze schreef vorig jaar een boek over de geschiedenis van neerslachtigheid. Ze waren nog geen half uur bezig. Wat ging dat langzaam. Dehue zei wat tegen presentatrice Margriet van der Linden. Hé, ze praatte een beetje door haar neus. Hé, een beetje een jarenvijftigbrilmontuur.

Van der Linden leek ook nog niet helemaal geboeid. Dehue praatte rustig door. Ze maakte haar zin af en liet even een stilte vallen. „Jan Wolkers”, zei Van der Linden toen uit het niets. Dehue keek even verbaasd. „Ja.” Stilte. „Jan Wolkers.” En toen kwam er een fragment van Wolkers. Ik haakte af.

Dan maar wat zappen. Baby te huur, een programma van BNN. Vier puberstellen krijgen een baby of een peuter te leen om te kijken of het wat is. Echt waar! Echte ouders lenen hun kind uit aan puistige pubers die eerst wat willen oefenen met andermans kroost.

Proshat (17) en Gaetan (19), respectievelijk meisje en jongen. De laatste ligt op de bank. Weggedoken. Moe. Hij heeft gespeeld met hun gehuurde kind. Hij is heel erg out, net een bejaarde, zegt Proshat tegen het kindje. Als Gaetan wat opgeknapt is, blijkt hij van analyses te houden. Over het kind: Als ik lief doe, leert ze er niks van. En over zijn vriendin: Toewijding aan iets, iets doorzetten, dat is altijd al iets heel moeilijks van haar geweest. Ze bakken koekjes met de kinderen. Gaetan kneedt driftig het deeg. Proshat moet wennen. Deeg tussen je vingers. „Gadverdamme.” De kindjes hangen wat aan tafel.

Aan het einde gaan alle stellen met hun kind ponyrijden. Raiko (19) heeft er geen zin in. Chantal (19) ook niet, maar die gunt hun peuter „een lolletje”. De pony gaat op haar voet staan. Zij boos. Kindje zit geschrokken op het beest. Raiko zegt dat hij het al gezegd had. Het zijn „kutpaarden” en hij „haat” ze. „Maar goed dat ik er niet naast ben gaan staan.” En hij trekt even aan zijn sjekkie. Daarna legt een heuse nanny uit wat niet goed ging. Raiko en Chantal krijgen als tip dat ze niet tekeer moeten gaan waar het kind bij is. De nanny herhaalt de woorden. Het stel kijkt verbaasd. Het kind dat de woorden niet mag horen zit ondertussen bij Raiko op schoot. Prachtprogramma.

Eén vraag blijft over. Welke idioten lenen hun kinderen uit voor dit programma?