Ik heb in de RAI niets te zoeken

Het is een illusie te denken dat een paar Nederlanders een deuk in dit conservatieve bolwerk kunnen slaan, meent Martine F. Delfos.

Toen mij gevraagd werd een lezing te houden voor de World Congres of Families was mijn reactie: ik denk niet dat ik de aangewezen persoon ben voor een dergelijk congres. Het antwoord was dat ze me niet voor niets hadden gevraagd, juist voor de vernieuwing.

Toen ontstond het ethische dilemma: moet ik deelnemen aan een congres dat zegt te willen vernieuwen, maar waarvan de achtergrond me afstoot met zijn conservatieve, vaak onlogische, soms verfoeilijke waarden, terwijl het onderwerp ‘gezin’ me interesseert? Aandacht voor het gezin als continue en stabiele eenheid voor de ontwikkeling van het kind vind ik belangrijk. Dat hoeven echter niet per se de biologische ouders te zijn of heteroseksuelen.

Bij een bijeenkomst met vier andere genodigden bleek het dilemma gedeeld te worden. Er werd verteld dat Nederland was uitgekozen om een andere koers in te slaan. Klonk goed. Maar wat te denken van het gegeven dat ze de lezing wilden: How to prevent homosexuality in the family? De Nederlandse delegatie had dit weten te voorkomen, maar toch, een organisatie die op dat idee kan komen…

Mijn lezing zou gaan over communiceren met adolescenten, een vrij risicoloos onderwerp. In het kader van het gezin lag het meer voor de hand dat ik mijn uitbouw van de evolutietheorie zou presenteren en de ‘menselijke selectie’, waaronder een evolutionaire argumentatie voor homoseksualiteit bij mensen. Dat wilden ze proberen mogelijk te maken. Met een dergelijke lezing had ik minder aarzeling gehad, dan had ik het gevecht aan kunnen gaan.

Mijn deelname bleef in de lucht hangen en ik hakte de knoop door: ik doe niet mee. Ik wilde niet het risico lopen bij te dragen aan propaganda in plaats van vernieuwing door mijn naam eraan te verbinden.

Doorslaggevend was het conservatieve en onwetenschappelijke karakter, terwijl het World Congres of Families de indruk van het tegendeel wil wekken. Wetenschappelijk wordt bij hen verward met meerderheid. Biologisch wordt beperkt tot passend binnen hun waarden. Het leek me arrogant te denken dat wij als een paar Nederlanders vernieuwing in het bolwerk zouden kunnen veroorzaken.

Ik zit niet in een positie als minister Rouvoet die de kans krijgt om een algemene uitspraak te doen. Ik hoop dat het hem lukt om de Nederlandse toon met betrekking tot het gezin neer te zetten, hoewel wij er beslist ook nog niet zijn.

Dr. Martine F. Delfos is biopsycholoog.