Montag

Heerlijke milde spot van S. Montag over de vermeende gezondheidseffecten van joggen (NRC Weekblad, 1 augustus).

Net als S. Montag dacht ik dat joggen een wat dommig Amerikaans modeverschijnsel is. Maar ik ben volledig om. Na de eerste keer dat ik langer rende dan nodig is voor het halen van een tram, wist ik dat hardlopen in al mijn lichaamscellen zat ingegoten. Los van deze persoonlijke evolutionaire waarneming is met name de zittende columnschrijver ook zeer geholpen met hardlopen. Als je pak `m beet dertig minuten kunt rennen, blijkt ineens dat fietsen wel heel gemakkelijk gaat, dat wandelen een peulenschil is, dat je van een hele dag in de tuin werken niet eens moe bent. Zelfs autorijden gaat beter.

Het zorgt niet alleen voor meer bloedtoevoer naar de hersenen, maar ook voor nieuwe hersencellen, niet alleen voor een algemeen goed gevoel (lees: stralend humeur), maar ook voor een steviger romp en voor een groter zitgenot (het meest onderschatte effect van hardlopen).

Hardlopen is eigenlijk een soort Guus Hiddink. Zonder hem gaat best, maar met hem stijgt een team boven zichzelf uit. De mens kan best zonder hardlopen, maar alles gaat wel verrassend veel beter mét.