Extremistische gastvrijheid

Drie weken na de bomaanslagen in Jakarta is Noordin Top dood. Althans daar lijkt het op. Na een sensationele schietpartij die gisteren om 16 uur begon en vanochtend rond 10 uur eindigde, en die we live op televisie konden volgen (hier meer video’s), meldt TV One nu dat terreureenheid Densus 88 de topterrorist heeft omgebracht.

Drie weken na de bomaanslagen in Jakarta is Noordin Top dood. Althans daar lijkt het op. Na een sensationele schietpartij die gisteren om 16 uur begon en vanochtend rond 10 uur eindigde, en die we live op televisie konden volgen (hier meer video’s), meldt TV One nu dat terreureenheid Densus 88 de topterrorist heeft omgebracht.

Daarnaast zijn er nog twee anderen gedood en drie gearresteerd. Ook de mannen die zichzelf drie weken geleden opbliezen in Jakarta zijn geïdentificeerd. Er moet natuurlijk nog heel veel duidelijk worden over de precieze toedracht (zo is nog niet eens zeker dat Noordin Top werkelijk het meesterbrein achter die laatste aanslagen was), maar het lijkt er in elk geval op dat Indonesië een groot succes heeft geboekt in zijn strijd tegen deze militanten.

Noordin Top is al sinds 2002 most wanted. Het lijkt erop dat hij jarenlang gewoon op het dichtbevolkte Java heeft doorgebracht, waar hij immers een netwerk heeft dat hem wilde beschermen. Het huis waar hij vanochtend zou zijn gedood, was van een godsdienstleraar op de plaatselijke middelbare school, die de vader zou zijn van een andere veroordeelde terrorist.

De Crisis Group heeft interessant geschreven over dit soort netwerken. Toen ik Sidney Jones van deze non-profit laatst sprak, benadrukte zij ook het belang van de familiebanden en netwerken rond de scholen waar veel terroristen hebben opgezeten. Die terroristen trouwen met elkaars zussen, hun kinderen zitten op dezelfden scholen. En familie geef je niet aan bij de politie, toch?

En zelfs als het geen familie is. Ik was laatst ‘onder extremisten’ in de buurt Ngruki in Solo. Daar staat de beruchte islamitische kostschool Al Mukmin, waar zeker zo’n 15 veroordeelde terroristen op hebben gezeten. Maar ik bezocht er bijvoorbeeld ook een boekhandel met titels als De liefdesboodschap van Al Qaeda, en er wonen verschillende Jema’ah Islamiyah-leden.

Iedereen die ik die dag heb gesproken, stelde ik dezelfde vraag: wat zou je doen als Noordin Top vanavond op je deur klopt en vraagt of hij mag schuilen? Leraren, santri van Al Mukmin en hun ouders, het boekhandelpersoneel:niemand antwoordde dat hij dan de politie zou bellen. Zo herinner ik me een van top tot teen in niqab gehulde jonge vrouw, die boeken kocht met haar man. ,,Als hij bij mij wil logeren? Silahkan…” Niet dat ze aanslagen goedkeurde, of dat ze Noordin Top steunt. Maar als zo iemand bij je aanklopt, dan stuur je die toch niet weg?

Dit soort extremistische gastvrijheid heeft Noordin Top jarenlang beschermd. Tot gisteren.