Gay Pride Parade? Ik heb genoten

De Gay Pride Canal Parade. Een omstreden viering in Amsterdam, de stad die graag bekendstaat om zijn tolerantie, vooral jegens homoseksuelen. Omstreden omdat iedereen er een mening over heeft (o.a. nrcnext, 31 juli).

En ik?

Ik heb afgelopen zaterdag genoten van een prachtig zonnige dag, waarbij ik op een boot mocht stappen met zo`n veertig beeldschone vrouwen en de schitterende grachten van Amsterdam mocht door varen, dansend en blèrend op de geweldige muziek op onze boot.

Ik heb genoten van de gastvrijheid van de mensen uit de buurt waar we op de boot stapten, die hun huis open hadden gesteld en ons vrolijke dames binnenliet voor een gauw toiletbezoek en ons een hele fijne dag wensten.

Ik heb me laten entertainen door het lieve dansende oude vrouwtje op de kade dat luid applaudisseerde toen wij voorbij kwamen en die op de stampende muziek meehupste.

Ik heb me laten verblijden door de mensen die we tegenkwamen en die zo blij vertelden over hun dag, over hoe zij hadden genoten van de vrijheid in hun Amsterdam, hun Nederland.

En ik heb me vooral geen seconde druk gemaakt over alle controverses die gepaard gaan met de Canal Parade, omdat ik me zes uur lang een gezegend persoon heb gevoeld (en dat echt niet alleen vanwege de buitengewoon mooie vrouwen om me heen).

Een idyllische dag waarbij mannen zich mogen hijsen in leren pakjes (of naakt op hun boot mogen gaan staan zoals een heteroseksuele nudist die ons voorbij kwam varen), vrouwen mogen zoenen met elkaar zonder alleen maar mannen op te geilen, en zelfs Robin Hood zich van zijn homoseksuele kant maar laten zien.

Volgend jaar weer, zou ik zeggen.