Stoere moeders op de werkvloer

De ideale werknemer is een moeder. Vaders, managers en de economie profiteren van hun talenten Auteur: Marjon BolwijnUitgever: Bert Bakker 2009 256 pagina’s, 18,95 euro

Tientallen boeken zijn de afgelopen jaren verschenen over de combinatie werk en kind. Een greep: Mama moet werken; Werkende moeders hebben gelukkiger kinderen, Topmoeders.

Blijkbaar is de markt van onzekere combinatiemoeders groot genoeg, want onlangs voegde Volkskrant-journalist Marjon Bolwijn een nieuwe titel toe: De ideale werknemer is een moeder. Met als ondertitel: ‘Vaders, managers en de economie profiteren van hun talenten’.

Haar betoog begint met: „Kinderen opvoeden maakt peperdure trainingen op de hei overbodig – trainingen in effectief en creatief leiderschap, communicatievaardigheden, efficiëntie, improviseren en timemanagement”, en eindigt met „Tien redenen voor moeders om te werken”. Belangrijkste reden: werkende moeders zijn goed voor de kinderen, want die worden daar zelfstandiger en gelukkiger van.

Wat dat betreft had dit boek misschien beter De ideale moeder is een werknemer kunnen heten. De argumenten van Bolwijn hiervoor zijn namelijk helder en gefundeerd. Aan haar uitgangspunt – moeders zijn betere werknemers – ontbreekt echter een stevige onderbouwing.

Het moederschap, stelt Bolwijn, maakt van vrouwen communicatiedeskundigen „behept met een groot inlevingsvermogen en verantwoordelijkheidsgevoel, die ook nog eens flexibel, efficiënt, productief en betrouwbaar zijn. Eigenschappen die een werkgever doen watertanden.”

Bolwijn draait er niet om heen: „Dit is een optimistisch boek over vrouwen die buitenshuis werken en kinderen opvoeden.” En optimistisch is het. In de interviews met al dan niet bekende Nederlandse moeders wordt heel wat afgejubeld.

„Moederschap combineren met werken maakt je stoer”, aldus illustrator en schrijver Marit Törnqvist. En: „Ik ben een grote fan van collega’s met kinderen”, zegt advocaat Lokke Moerel.

Vooropgesteld, ik ben niet van de tobberige soort en voorstander van niet-zeuren-maar-werken, ook al moet je in het holst van de nacht het beddegoed van een brakende baby verschonen.

Toch bekruipt mij bij het lezen van dit boek het gevoel dat je op een feestje bent en iedereen heeft afgesproken niet te zeggen dat het bier op is. Want dat is wat Bolwijn vol overgave doet: het leven van de werkende moeder is een feestje voor alle partijen en we negeren de weerbarstige werkelijkheid.

Laten we eerlijk zijn: kinderen zijn niet alleen maar lollig, Ze zorgen ook voor slapeloze nachten en chronische uitputting – zeker in het eerste jaar. Waarbij het werk wel weer een zalig baken van rust is voor jonge moeders. Maar zijn werkgevers en collega’s nou zo blij met werkende moeders?

Onlangs verscheen een onderzoek van vacaturesite Jobtrack.nl met als ontluisterende conclusie dat 43 procent van de werknemers zich ergert aan collega’s met kinderen. Aan de collega’s die zich ziekmelden als hun kind ziek is, aan collega’s die voortdurend foto’s van het kroost onder je neus duwen en vooral aan al die gesprekken over de wonderbaarlijke voorvallen van het nageslacht.

Een vurig pleidooi voor werkende moeders, oké. Want zolang vrouwen gemiddeld maar 25 uur per week werken en slechts 43 procent van hen economisch zelfstandig is, kan het werkende moederschap niet hard genoeg aangemoedigd worden.

Maar overdrijf het niet: de ideale werknemer is namelijk niet per se een moeder. De ideale werknemer m/v doet z’n werk goed, mekkert niet en heeft tussen de bedrijven door altijd zin in een praatje bij de koffieautomaat – al dan niet over de kinderen.