'Moffenkind' alsnog Duits staatsburger

Daniel Rouxel weet nog goed wat hij vroeger te horen kreeg als hij in zijn geboortedorp in Bretagne officiële papieren nodig had. „Wat zetten we bij de vader”, vroeg de ambtenaar dan. „Mof, of onbekend?”

Het officiële antwoord is: onbekend. Maar sinds gisteren ook: Duits. Daniel Rouxel (66) kreeg gisteren op het Duitse consulaat in Parijs als eerste oorlogskind uit een verboden Frans-Duitse liefde de Duitse nationaliteit.

Na afloop stond hij de Franse radio te woord, met het bewijs van zijn tweede nationaliteit op schoot. „Het staat er in het Duits op, maar dat is niet erg”, vertelde hij. „Eindelijk ben ik geen bastaard meer en heb ik een vader en een moeder, als iedereen. De andere helft van mijn identiteit.”

De laatste jaren groeit de aandacht voor de oorlogskinderen. De belangenorganisatie Coeurs sans Frontières, die schat dat er ongeveer 200.000 Frans-Duitse oorlogskinderen zijn, is een verbond aangegaan met het Duitse Herzen Ohne Grenzen. De Franse minister van Buitenlandse Zaken, Bernard Kouchner, betreurde in 2008 het Franse en Duitse negeren van de „onschuldige slachtoffers van een conflict dat ze niet eens hebben meegemaakt”.

Sinds februari van dit jaar maakt een Duitse regeling het toekennen van de Duitse nationaliteit aan niet-erkende oorlogskinderen mogelijk. Frankrijk is nog niet zover. Een groep Oostenrijkse oorlogskinderen, die op zoek is naar vaders uit een Frans regiment dat in 1946 in Oostenrijk was gelegerd, klaagt over gebrek aan medewerking.

Rouxel had twee keer eerder vergeefs geprobeerd Duits te worden, nadat zijn moeder hem had verteld dat hij in 1943 geboren was uit een echte liefdesrelatie met een luitenant uit de Wehrmacht. Die sneuvelde in 1945.