Gespierd spel Rosen

Klassiek Charles Rosen, piano. Gehoord 5/8 Valthermond. Inl.: peterdegrotefestival.nl, t/m 9/8

Pretoogjes verraden dat de 82-jarige pianist/schrijver Charles Rosen niet uitgekeken is op de muziek. Van zijn brede kennis en ervaring maakt het Peter de Grote Festival in en om Groningen nu dankbaar gebruik. Studenten aan de Summer Academy kregen masterclasses, een klein gehoor was aanwezig bij zijn lezing, waar Rosen improviserend en provocerend een aanstekelijk betoog hield over pianohistorie en pedaalgebruik.

Dat het pedaal een bijzondere rol speelt in de Pianosonate (1946) van zijn vriend Elliott Carter toonde Rosen gisteren in een tot concertzaal omgebouwde boerderij in Valtermond: ingenieus spel tussen handen en voeten leidde tot weke echo’s van boventonen. Maar bovenal is het gespierde muziek, door Rosen vitaal en met inzicht tot klinken gebracht. Ook Carters stekelige 90+ werd sterk gespeeld.

Wel raakte de Amerikaan soms verstrikt in de notenkluwen, maar die haperingen vielen vooral op in de late stukken van Chopin. Rosen is wars van clichés en conventies, maar het stoorde dat hij niet zachter dan mezzoforte wenste te spelen en tempi koos die hij soms zelf niet kon bijhouden. De vermoeidheid sloeg echt toe in Brahms’ Händelvariaties. Maar het blijft wonderlijk dat Rosen, die zich nu dapper door de variaties blufte, ook tijdens zijn prime als pianist in Nederland nooit écht beroemd is geworden.