Het mooiste prinsesje nu sterk en wijs

Dilemma: ik ben diep verwikkeld geraakt in de meesterlijke thrillertrilogie van Stieg Larsson en móét weten hoe deel 2 afloopt. Maar de televisie roept voor dit stukje. Luxeprobleem!

Het drama Twente kon ik jammer genoeg alleen in de late samenvatting zien. Er was namelijk een kleine parade van topacteurs. Marcel Musters, in On Air, met rolkoffer net terug uit Hongarije voor zijn rol als de waanzinnige koning Willem III (serie De Troon, AVRO). Ondanks hem en dankzij Harm Edens een stroef gesprekje. Later op de avond een oud fragment uit het superschmierprogramma De Vloer Op: Pierre Bokma en Gijs Scholten van Aschat als twee uitgerangeerde Shakespeare-acteurs die spelen dat ze bij Catherine Keyl te gast zijn. Fawlty Towers-achtig leuk, altijd weer. Dat maakt drie Nederlandse topacteurs op één avond. Rijke oogst.

Prinses Irene is vandaag 70 jaar geworden. Vandaar gisteren de documentaire Irene, een ander leven. (Marjoleine Boonstra, KRO/Human). Als kind van 8 ‘spaarde’ ik haar (meisjes sparen, jongens verzamelen), ze was twee weken jonger dan ik en veruit het mooiste prinsesje. Schriften vol foto’s. Die oude liefde ging nooit voorbij: ik ben haar blijven volgen, als weerbarstige vrouw, afstandsprinses, moeder van eigenzinnige kinderen, oma nu. Als onvermoeibaar vechter voor een betere wereld, niet stuk te krijgen door de respectloze grappen over ‘met bomen praten’. Gisteravond zag ik dat ik toen al, vlak na de oorlog, gelijk had. Wat is ze mooi oud geworden! Sterk en wijs en vastberaden in haar strijd voor de verbinding tussen mens en natuur. Het ging over duurzaamheid en authenticiteit, over de last van prinses te zijn, over grootmoederschap. Ontroerend en leerzaam.

Heftiger emoties dan die ik voelde bij Irene werden geduid in deel 2 van Kijken in de ziel. Een interessant gezelschap psychotherapeuten, allemaal met hun eigen specialisme, met pittige verschillen van opvatting onderling, intelligent ondervraagd door Coen Verbraak. Wat zijn emoties, welke emoties zijn dominant bij mensen (angst?), en wat kan de psychiater betekenen voor mensen die lijden? Erg boeiend, zeker voor iemand die nogal eens door verwarrende emoties overmand wordt zoals bovengetekende. Over wanhoop en angsten en schaamte ging het. Waar in je hersenen zitten de emoties? Over psychofarmaca en de machteloosheid van de behandelaar. Verhelderend: psychiater Louis Tas zegt nooit tegen iemand die zich schaamt: daar hoef je je toch niet voor te schamen? Ontroerend: psychologe Christa Widlund (Anna Enquist) over rouw en haar vak. Geweldige serie tot nu toe. Kan niet wachten op het boek van Coen Verbraak met de uitgewerkte interviews.