De hond in uzelf

Een item op het Amsterdamse stadskanaal AT5, een paar jaar geleden, over preventief fouilleren. Een jonge Marokkaanse Nederlander wordt aangehouden.

Agent: „Wat zit er in die tas?”

Jongen: „Mijn sportspullen.”

Agent,: „En wat zijn dit voor pillen?!!!”

Jongen: „Paracetamol, mijnheer.”

Die agent doet ook maar zijn werk. Maar wanneer jij er telkens weer wordt uitgepikt omdat je er ‘mediterraan’ uit ziet, en wanneer dat met zulke achterdocht gepaard gaat, is het moeilijk kalm te blijven. Als naïef ogend blank vrouwtje word ik op luchthavens steevast ‘willekeurig’ geselecteerd voor een röntgenscan, een extra intensieve fouillering (tot in bh en onderbroek), of gewoon om mijn tas leeg te laten kieperen door een meer of minder zachtzinnig persoon. Mijn ‘profiel’ zal wel op een internationale lijst staan.

De menselijke neiging tot het gemakshalve collectief maken van gevaar kan ernstige gevolgen hebben. Neem het lot van een Egyptische familie in Dresden. Elwi Ali Okaz, geneticus, schreef een proefschrift bij het Max Planckinstituut. Zijn vrouw Marwa al-Sherbini was apotheker. Op een kwade dag kwam zij in aanvaring met een andere immigrant, Axel W., een Duitser van Russische origine. Al-Sherbini deed aangifte van belediging. Omdat W. zich tot in de rechtszaal racistisch gedroeg, besloot de openbare aanklager tot hoger beroep.

Een maand geleden stonden ze weer voor de rechter. Grote paniek in de rechtszaal, toen W. El-Sherbini met een mes te lijf ging. Haar man kwam tussenbeide, raakte ook zwaar gewond. Een agent die erbij werd gehaald, schoot op instinct de man neer. Ali Okaz, niet Axel W. Want bruin is gevaar en blond is veilig. De zwangere El-Sherbini bloedde ter plekke dood. Vervolgens werd zij in Egypte het symbool voor de vermeende islamofobie van alle Duitsers, en moest de Duitse regering zijn excuses aanbieden aan de Egyptische regering.

Schelden doet geen pijn, maar continu een minderheid collectief verantwoordelijk stellen voor de daden van enkelen kan een zekere mate van hersenspoeling teweeg brengen. Pas op voor de hond in uzelf.

Merel Boers