Wervelende kelner uit Schagen

Veel sterren stonden al voor de camera voordat ze beroemd werden. Vandaag: zanger en tv-presentator Gerard Joling.

Toppopdanser Gerard Joling (23)

Een naamloze figurant grijpt zijn kans. De populaire groep Earth & Fire staat in de Toppop-studio om een nieuwe plaat te playbacken. Jack is back heet het nummer. Het gaat, zoals zangeres Jerney Kaagman met een parelende glimlach ten gehore brengt, over een man die overdag wegens dagdromerij zijn baan verliest, maar ’s avonds in de disco de grote ster van de dansvloer is – ongeveer zoals John Travolta een paar jaar eerder in Saturday Night Fever liet zien.

Terwijl de groep in de destijds vaak in dit popprogramma vertoonde grondmist staat, speelt de figurant stilzwijgend, maar met deerlijke dramatiek, hoe het Jack vergaat: overdag in doffe grijstinten in een sinistere achterbuurt, en ’s avonds op kokette laarsjes, als een strak afgekleed praalhaantje, op de dansvloer. Wervelend draait hij om zijn ranke as. En intussen maakt de zangeres duidelijk welke diepe verlangens hem kwellen: „Looking for action, love and affection...”

Earth & Fire zou het na december 1983, toen deze clip werd uitgezonden, niet lang meer maken. Nadien leerden we dat er al geruime tijd wrijvingen bestonden tussen de zangeres en diverse andere groepsleden.

Achter haar rug om werd volop geklaagd over haar vocale bereik. Ook de grootste successen konden niet meer worden geëvenaard. Jack is back behaalde nog wel de 29ste plaats in de Top 40, maar dat was eerder een diepte- dan een hoogtepunt. Jerney Kaagman begon korte tijd later een solocarrière, die overigens evenmin voorspoedig verliep.

De anonieme danser, door Toppop ingehuurd om enige visuele verstrooiing aan het nummer toe te voegen, was een 23-jarige jongeman uit Schagen die altijd „al graag in het middelpunt van de belangstelling” wilde staan, zoals zijn fansite vermeldt. Hij werkte als kelner in café De Gouden Engel, in het centrum van zijn woonplaats Schagen, en verdiende wat bij als fotomodel en dressman. Zijn grootste succes in deze sector was het feit dat hij als mascotte had gefungeerd voor een Mr. Grease-verkiezing van de Hitkrant. Voorts kon hij al bogen op het meewerken aan een paar reclamespotjes, hoewel daarin uitsluitend zijn handen in beeld waren gekomen – de ene keer had hij een rits opengetrokken en de andere keer een glas whisky vastgehouden. Alle verwoede pogingen om als zanger gehoor te vinden bij een platenmaatschappij, leverden „het geijkte antwoord” op, aldus de fansite. Niemand zag er brood in.

Het lukte pas nadat Gerard Joling in 1985 als derde eindigde in de Soundmixshow.

Henk van Gelder

Bekijk een Gerard Joling-filmpje via nrc.nl/achterpagina. Daar ook eerdere delen van deze serie. Dit is het voorlopige slot van de serie.