Of ik in de damestoiletten met meisjes heb staan zoenen

Een vriend belde me na het weekeinde op. Of het waar was, wat er werd gezegd. Dat ik zaterdag in Paradiso stomdronken op het podium was geklommen om als een soort verouderde gogogirl een showtje weg te geven. En dat ik in de damestoiletten met andere meisjes heb staan zoenen.

„Nee!” riep ik ontzet uit. „Ik was zaterdagavond gewoon thuis, op de bank!” Dat dit met een dvd-box van The Gilmore Girls was, vertelde ik er niet bij, maar verder was er geen woord van gelogen. Later bleek dat het een andere vrouw was, die heel erg op mij leek. Het klonk als een erg slechte smoes, en dat doet het nu nog steeds als ik dit zo opschrijf, maar het is de goudeerlijke waarheid.

Ik ben ervan overtuigd dat er nog steeds mensen zijn die denken dat ik tot alles in staat ben, als je maar genoeg wodkaatjes in me giet. Niets is minder waar. Ik ben heel braaf, zelfs als ik lazarus ben. My worst crime is dat als ik dronken ben, ik iedereen heel erg lief vind. Maar ook weer niet zó lief dat ik met ze zou zoenen tussen de toiletpotten.

Reputaties zijn kwetsbare dingen. Ik bewaak de mijne misschien niet goed genoeg, want uiteindelijk maakt het me nooit echt veel uit wat er over me gezegd wordt. Het is een overtuiging die heel bevrijdend werkt.

Neem bijvoorbeeld mijn auto. Hoewel ik zelf redelijk milieubewust ben, is zuinigheid niet bepaald een hot topic bij mijn vriend. Terwijl ik spaarlampen insla, heeft hij besloten dat wij een auto met een V8-motor nodig hebben. Wat dat precies inhoudt, weet ik nog steeds niet, maar het is me wel duidelijk dat elke keer als ik optrek, er ergens in de buurt een boom sneuvelt.

Ik heb het gevoel heel vaak boos nagekeken te worden door mensen die verstandig de fiets hebben gepakt, of door lui in zoiets als een Toyota Prius. En dat ze dan zeggen; ‘Wat een asociaal mens, in die vervuilende bak.’

Eigenlijk vind ik dat dan best erg, want ik wíl helemaal niet zo vervuilend zijn.

Maar tegelijkertijd denk ik vaak genoeg: wat maakt het ook uit? Ik ben kennelijk al erg ordinair, dus dat asociale kan er ook nog wel bij.

Schrijfster Karin Amatmoekrim vervangt Aaf, die met vakantie is.