Nauwelijks last van de crisis

Naam: Frans HoogendijkLeeftijd: 57

Beroep: zelfstandig ondernemer in de bouw

Als de baas op de werkplek verscheen en je in de keet geroepen werd, wist je wel hoe laat het was, zegt Frans Hoogendijk. De vorige grote bouwcrisis in het begin van de jaren tachtig kan hij zich nog goed herinneren. „Ik was in loondienst en er werd bij mijn bedrijf tot op het bot toe gesaneerd.” Hoogendijk overleefde de reorganisaties, maar besloot op te stappen toen alles achter de rug was. Het was niet meer hetzelfde.

Nu is hij 57 en zit al 40 jaar in de bouw. Een baas wil hij niet meer, dus is hij zelfstandige zonder personeel. Officieel dan. Hoogendijk vertelt zijn verhaal in de bouwkeet van de klus die hij nu doet, een monumentale schuur in Lage Zwaluwe renoveren en ombouwen tot bedrijfspand voor een loodgieter. Een jongen met jeugdpuistjes tikt op de deur van de keet. „Ik ben weg, zie je morgen”, deelt hij mede. „Prima, rij voorzichtig op die brommer van je”, zegt Hoogendijk haast vaderlijk. De jongen lacht schaapachtig. Je moet het zien als een kerstboom, zegt Hoogendijk. Een klant geeft hem de opdracht. Hoogendijk doet zoveel mogelijk zelf, maar als de klus te groot of ingewikkeld is, huurt hij weer andere zelfstandigen in.

Hoogendijk weet dat er veel wordt gesproken over de verborgen ontslagen onder zelfstandigen in de bouw. Maar hij heeft nergens last van, juist daarom wil hij meewerken aan een interview. „Er mag ook weleens iets positiefs worden verteld.”

Hoogendijk maakt onderscheid tussen echte zelfstandigen, zoals hijzelf, met meerdere opdrachtgevers, en zelfstandigen die eigenlijk in verkapte dienst werken. „Die jongens werken voor één opdrachtgever, meestal hun oude baas. Die groep zelfstandigen is kwetsbaar, vooral als ze alleen woningbouw doen.” Zelf verdeelt Hoogendijk zijn tijd tussen particulieren die een verbouwing willen laten doen en bedrijven, zoals de loodgieter voor wie hij nu klust.

Melle Garschagen