Klaar met eten en weer naar huis

Het was een vrolijke boel in onze garage vandaag. Het zoontje van onze hulp werd 3 jaar, en zijn ouders hadden maar liefst 40 kleuters uitgenodigd.

Dus vanaf vier uur schalden de kinderliedjes door de voortuin. Het vloerkleed werd van onze woonkamer verplaatst naar de garage, om alle kids te laten zitten. Stoeltjes erbij voor de ouders. Intussen zat de jarige om een gigantische Winnie de Pooh-taart heen te draaien en druppelden de eerste kinderen binnen met hun cadeautjes.

Op Indonesische feestjes blijven de gasten vaak maar kort, en dat was vandaag ook zo. Het was een efficiënt geheel. Alle kinderen die binnenkwamen, gooiden hun cadeautje op een grote hoop. Toen ze allemaal zo’n beetje zaten, kregen ze allemaal een glaasje cola. Vervolgens werd er gezongen en gebeden voor de jarige, en werden vijf kinderen uitgekozen om een spelletje te doen.

Daarna was het tijd om de taart aan te snijden. Terwijl de plakjes werden verdeeld, gingen de kinderen vast in de rij staan. Ieder kind kreeg een zak met snacks, een doos met rijst en een gefrituurde kippenbout, en een stukje taart. En volgens een variatie op het SMP-principe van sudah makan pulang (klaar met eten en weer naar huis) gingen alle kinderen met hun eten weer de deur uit. Om half zes was de tuin weer leeg.

De jarige en zijn ouders waren erg blij met het geslaagde feest. Na afloop hebben we met zijn allen in sneltreinvaart de cadeautjes uitgepakt. Een paar ingepakte kledingsetjes werden apart gezet: die kunnen de ouders mooi weer weggeven aan andere jarige kinderen. En de jarige wist van opwinding niet meer met welk cadeautje hij als eerste moest gaan spelen.