Ik mag geen kernfysica studeren door mijn afkomst

Negen studierichtingen zijn voor mij verboden terrein. Omdat ik in Iran geboren ben.

Ik was altijd trots op Nederland. Maar die trots is omgeslagen in woede.

Ik ben een doodnormale Nederlander. Vorige week afgestudeerd na mijn studie natuurkunde aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Met vrienden op een terrasje een biertje gedronken. De Vierdaagsefeesten actief bijgewoond, zelfs nog koffie uitgedeeld aan de dappere lopers voordat ze aan de zware tocht begonnen. Toen een paar buitenlandse vrienden me die week kwamen opzoeken, heb ik hun een rondleiding gegeven door Nederland, zodat ze een goed gevoel zouden overhouden aan mijn land. Want ik ben een trotse Nederlander. Trots op de mogelijkheden die het land de burgers biedt, trots op het koningshuis, trots op het Nederlands elftal. Ik ben er trots op dat het in mijn land mogelijk is dat een homo samen met twee kameraden in belachelijke, paarse pakjes met forse dames op de achtergrond de kans krijgt om het land te vertegenwoordigen bij de Eurovisie Songfestival. Ik ben trots op onze ruimdenkendheid.

En ik heb lang geweigerd om door Maxime Verhagen (Buitenlandse Zaken, CDA) anders over mij en over Nederland te denken. Maar hij heeft zelfs bij mij het zij-versus-wijgevoel kunnen aanwakkeren. Ik ben namelijk in Iran geboren. Hierdoor ben ik uitgesloten van deelname aan negen studierichtingen in Nederland. Een gevolg van de ‘Sanctieregeling Iran’ die door Verhagen is opgesteld naar aanleiding van een VN-resolutie om gevoelige informatie niet in Iran te laten terechtkomen. In zijn ogen bestaat het gevaar dat ik de kennis die ik op zou doen, ter beschikking zou stellen aan het Iraanse atoomprogramma. De ironie is dat de meeste Iraniërs juist vanwege hun verzet tegen het Iraanse regime naar Nederland zijn gevlucht. Ieder ander die het regime van Ahmadinejad (openlijk!) steunt mag gewoon nucleaire fysica studeren, maar ik en mijn broer, die Nederland bij de Natuurkunde Olympiade in Taiwan met trots heeft verdedigd, mogen dit in ons eigen land niet als afstudeervariant kiezen. Een ex-crimineel mag de kernreactor van TU-Delft betreden, terwijl ik meteen in de boeien zou worden geslagen.

Begrijp me niet verkeerd. Ook ik zie de noodzaak om gevoelige informatie te beveiligen. Maar gevoelige informatie en staatsgeheimen moeten tegen iedereen worden beveiligd. Ook tegen gewone Nederlandse jongens, omdat er misschien één tussen zit met kwade bedoelingen, ook tegen dat blonde meisje dat misschien als spion voor Iran of Noord-Korea werkt of tegen die moslim-extremist die mogelijk is ingehuurd door Al-Qaeda. En dan heb ik het nog niet eens gehad over het feit dat alles wat op de universiteit wordt gedoceerd gewoon op internet te verkrijgen is, omdat het om fundamentele kennis gaat. De Sanctieregeling is dus niet alleen erg vernederend voor Nederlanders met een Iraanse achtergrond, maar ook compleet ineffectief.

Ik voel me ontzettend gediscrimineerd. Ik heb weliswaar met zorg de generaliserende uitspraken van Geert Wilders over etnische minderheden aanschouwd, maar door mijn vertrouwen in de Nederlandse politiek was dit nooit omgeslagen in angst. Ik dacht een volledig geïntegreerde Nederlander te zijn. De beweegredenen van de allochtone jongeren die overlast veroorzaken, heb ik nooit kunnen doorgronden. Maar door de politiek van Verhagen (en Plasterk) is het zij-gevoel ook bij mij aangewakkerd en voel ook ik me niet meer aangesproken als Nederland het over ‘wij’ heeft. Verhagen heeft integratie een halt toegeroepen en de deur voor vervreemding geopend, wat het extremisme ontzettend in de hand werkt. Ik word me er jammerlijk van bewust dat mensen als Wilders en Verdonk geen eendagsvliegen zijn, maar dat het klimaat in de Nederlandse politiek fundamenteel aan het veranderen is. Door mijn machteloosheid en onbegrip slaat mijn vertrouwen in Nederland langzaam om in teleurstelling en woede. En dat is zorgelijk voor de toekomst van zo’n mooi land als Nederland. Want als iemand als ik een gevoel van woede kan ontwikkelen tegen de Nederlandse staat, hoe zullen dan die ‘allochtonen’ reageren, die al te kampen hebben met identiteitsproblemen?

Salar Khorsand is natuurkundige