Een voetballer op zoek naar verdieping

Sergio van Dijk bereidt zich met Brisbane Roar voor op zijn tweede seizoen in de Australische A-League. „Bij mij is het leven belangrijker dan het voetbal alleen.”

Voor Australische begrippen is Brisbane een metropool. Met circa twee miljoen mensen is het de derde stad van het immense land, dat met een subtropisch klimaat een populaire bestemming voor toeristen is. Met een heus zakendistrict heeft de hoofdstad van de staat Queensland inderdaad iets wereldlijks, al oogt de rest van de stad klein. „Voor een grote stad is het hier vrij rustig, het is een beetje een slapende stad”, vertelt voetballer Sergio van Dijk over zijn woonplaats. Samen met zijn vriendin Laura en pasgeboren zoontje Joaquin bewoont hij er een appartement in de culturele wijk Southbank.

Tijdens het seizoen 2007-2008 voelde Van Dijk dat hij zijn carrière in het buitenland wilde voortzetten. Na negen jaar eerste divisievoetbal bij FC Groningen, Helmond Sport en Emmen wilde de aanvaller zijn horizon verbreden. Hij meende dat het voetbal hem daar een goede kans toe zou geven. „Ik was 25 en ik had wel zin in een avontuur. Ik wilde ervaring opdoen en voetbal is dan gewoon een goed hulpmiddel. Je kunt doen wat je leuk vind en je gaat naar het buitenland, een betere combinatie is er niet.”

Maar voordat Van Dijk een nieuwe club had gevonden, zei hij al tegen Emmen dat hij zijn contract niet zou verlengen en iets anders ging zoeken. Als het moeilijk was geworden was hij gewoon de hele wereld overgegaan, totdat hij een club had gevonden. Al had hij tien landen moeten doorgaan, hij was zo overtuigd van zijn kwaliteiten, dat er echt wel een club zou zijn die hem zou willen hebben. „Ik wilde graag naar een land met strand en mooi weer, maar wel met een professionele competitie met mooie stadions en goed publiek. Ik kon naar Cyprus, maar dat was niet waar ik naar op zoek was. Opeens kwam de mogelijkheid om in Brisbane te voetballen. Ik had er gelijk een goed gevoel over en het was ook nog op mijn niveau.”

Na anderhalve week stage kon Van Dijk een contract voor twee seizoenen tekenen. De overstap ging hem goed af, al had hij in het begin wat moeite met scoren. Dat haalde hij de tweede seizoenshelft ruim in, waarmee hij met twaalf doelpunten één treffer te kort kwam voor de gedeelde topscorertitel. Het Australische voetbal ligt hem wel. „Veel passie en strijd, het lijkt een beetje op het oude Engelse voetbal. Dat gaat soms ten koste van tactiek, al verandert dat wel steeds meer door de invloed van buitenlanders. Ik denk dat het niveau van de A-League te vergelijken is met plaats 12 tot en met 18 in de eredivisie.”

Toch moet het Australische voetbal nog groeien. De professionele A-league bestaat pas sinds vijf jaar. Bij thuiswedstrijden van Brisbane Roar zijn de 52.500 zitplaatsen in het Suncorp Stadium vaak maar voor een kwart gevuld. Rugbywedstrijden worden beter bezocht. De sportbenadering is echter wel professioneler dan bij menige Nederlandse club, weet Van Dijk. Medische begeleiding en media-aandacht zijn er groter, evenals persoonlijke voorzieningen. „Ik heb bijvoorbeeld een sponsorcontract bij Nike. In Nederland kon je over een schoenencontract nog niet eens nadenken, en al helemaal niet bij Nike, want dan moet je een topspeler zijn of bij het Nederlands elftal zitten.”

Andere verschillen met Nederland zijn de afstanden. Voor bijna elke uitwedstrijd neemt de club het vliegtuig, waarbij het team soms wel vier dagen onderweg is. „Perth is zeven uur vliegen, naar de andere kant van Australië, met ook nog eens een tijdsverschil van drie uur. Je reist twee dagen van te voren, om daar eerst te trainen en een beetje te acclimatiseren, want er is natuurlijk veel temperatuurverschil. Na de wedstrijd is er vaak nog hersteltraining en dan is er ook weer de terugreis. Hierdoor ben ik heel anders gaan denken over de afstanden in Europa. Voor mijn komst naar Australië was er ook wat interesse van andere clubs, waaronder RBC. Toen dacht ik: ‘Roosendaal, twee uurtjes rijden, dat is wel ver. Hier pak je al snel een vliegtuig, want het land is gewoon verschrikkelijk groot.”

In Brisbane kan de hitte in de zomer oplopen tot 40 graden, waardoor Van Dijk dan vaak al om zes uur in de ochtend opstaat voor de training. Daarna gaat hij vaak door naar het strand aan de Gold Coast. Juist daarom wilde de Assenaar naar het buitenland, om weer hele andere dingen van de wereld te zien. „Ik zou ook wel eens in Noorwegen willen spelen, waar weer een heel ander landschap is.”

Van Dijk wil niet alleen het maximale uit zijn voetbalcarrière halen, hij wil ook zich ook als mens verdiepen. „Het leven is voor mij altijd nummer één, het is belangrijker dan het voetbal alleen. Het gaat er eigenlijk om dat je wat maakt van je leven. Ik ben wel wat meer bezig met spirituele zaken. Waarom bepaalde dingen gebeuren. Ik wil me bewust worden van de dingen die op mijn pad komen, kijken wat ik er mee kan doen en wat ik er van kan leren. Dat ik nou toevallig voetballer ben en iedereen dat leuk en interessant vindt is een bijkomstigheid. Mijn instelling heeft ook te maken met bepaalde boeken die ik heb gelezen en mensen die ik ben tegengekomen. Zo wordt je interesse gewekt en ga je elke keer verder.”

Een boek waardoor Van Dijk geïnspireerd raakte is The Power of Now van Eckhart Tolle. „Het gaat over het genieten van het nu. We denken te veel na over het verleden of de toekomst, en eigenlijk niet over wat er nu precies gebeurd. Stilstaan bij wat je hebt, de dingen meer waarderen en er ook van genieten, daar gaat het eigenlijk om.” Hij bezocht ook workshops van Roy Martina, over hoe je door te visualiseren dingen kunt realiseren en het onderbewuste kan beïnvloeden. The secret gaat daar ook over, dat boek heeft mij ook wel geïnspireerd. Dat is wel een lijn in m’n leven, om dingen voor elkaar proberen te krijgen.”

Achter veel keuzes die Van Dijk maakt ligt een diepere gedachte. Zo begon hij anderhalf jaar geleden met zijn jongere broertje Danny een eigen kledinglijn, six loves nine, waarbij ze via internet zelf ontworpen bovenkleding verkopen. Naast de hobby van de broers om met kleding bezig te zijn werd er bewust gekozen voor de slogan for the love of life. „Het merk staat eigenlijk een beetje voor de liefde voor alles in het leven, want er is al genoeg oorlog in de wereld. We denken dat het tijd is dat mensen zich wat liefdevoller opstellen, er zijn zoveel dingen waarvan je eigenlijk kunt genieten.”

Meer vertrouwen en zelfbewustzijn kunnen leiden tot een betere wereld. Als Van Dijk er aan kan bijdragen, zal hij het niet nalaten. Hij hoopt dat hij later kan zeggen, dat hij blij is met de dingen die hij heeft gedaan in zijn leven. „Je kunt altijd zeggen dat je iets anders had gewild, maar dat zou betekenen dat alles in mijn leven goed zou zijn gegaan en zo ben ik hier niet gekomen. Ook van de slechte dingen heb ik geleerd. Achteraf ben ik misschien wel blij dat ze zijn gebeurd, want daardoor ben ik wel weer in situaties gekomen die uiteindelijk hiernaartoe hebben geleid. Een goed voorbeeld is mijn laatste jaar bij Helmond Sport (2004-2005, red.). Dat was voor mij een klote seizoen, omdat ik helemaal niet aan spelen toekwam. Maar door dat jaar was ik het seizoen erna wel enorm gebrand om te presteren. En dat heb ik ook gedaan door bij Emmen in de eerste seizoenshelft 18 goals te scoren en daardoor mijn naam in het betaalde voetbal te vestigen. Dus dan kan ik niet zeggen dat ik wou dat het nooit was gebeurd. Want dan had het jaar erna bij Emmen ook nooit plaatsgevonden. Ik zou niks aan de dingen die zijn gebeurd willen veranderen, ik ben blij met m’n leven. Het gaat zoals het gaat, ik accepteer dat, en ik probeer er zoveel mogelijk vertrouwen in te hebben dat ik mijn leven kan leiden zoals ik dat wil. Er zullen vast wel dingen komen die ik niet leuk ga vinden, maar dan ontstaan er weer nieuwe situaties waarvan ik kan leren.’”