Britse bank Barclays heeft genoeg redenen om optimistisch te zijn

Beleggers zijn zich bewust geworden van het feit dat Barclays goedkoop was. Nadat ze op het bescheiden niveau van 0,9 keer de verwachte boekwaarde over 2010 werden verhandeld, hebben de aandelen een koerssprong van 10 procent gemaakt sinds de bekendmaking van de halfjaarcijfers. De resultaten van de bank leiden ertoe dat de redenen voor terughoudendheid verdwijnen.

De recessie doet zeker pijn. Het percentage leningen van Barclays met een betalingsachterstand van meer dan drie maanden is van 3 procent in december gestegen naar 4,2 procent nu. Barclays verwacht niet dat de verliezen op zijn leningen dit jaar nog verder zullen toenemen, maar heeft wel de verwachting losgelaten dat het verliespercentage binnen de marge van 130 tot 150 basispunten zal blijven. Ook de verliezen in India en de Verenigde Arabische Emiraten waren groter dan verwacht.

Maar de winst vóór belastingen lag 8 procent hoger dan in dezelfde periode vorig jaar. Barclays Capital, de zakenbank onder leiding van Bob Diamond, zit in de lift. De omzet is bijna verdubbeld, dankzij de overname van een deel van de activiteiten van Lehman Brothers, evenals de winst vóór belastingen.

Kapitaal lijkt ook geen probleem. Het kernkapitaal staat op 8,8 procent, na de verkoop van vermogensbeheerdivisie Barclays Global Investors. Dat is niet veel minder dan het kernkapitaal van Royal Bank of Scotland en Lloyds, Britse concurrenten die voor een deel in overheidshanden zijn. En Barclays brengt de risico’s omlaag – de riskante bezittingen zijn sinds december met 6 procent afgenomen en het bruto vreemd vermogen is gedaald van 28 naar 20 keer het kapitaal.

Barclays kan te maken hebben met eenzelfde soort aandoening als Deutsche Bank, een andere bankinstelling met omvangrijke activiteiten in de zakenbanksector, die tegen een korting wordt verhandeld. Beide banken hebben geprofiteerd van hun weigering van overheidshulp, maar zijn geraakt door de behoedzaamheid van beleggers die zich zorgen maken over de gevoeligheid voor gestructureerde kredieten. Maar Barclays heeft zijn geloofwaardigheid flink opgepoetst, door een groot deel van zijn portefeuille met riskante kredieten te verkopen tegen de nominale waarde.

Zelfs als er een grotere kapitaalbuffer nodig is, lijken de gevolgen voor Barclays niet zo ernstig. Een ingewijde berekende het volgende: als er drie maal zoveel kapitaal nodig is, zouden de gevolgen daarvan voor de risicogewogen bezittingen van Barclays beperkt zijn – een stijging van 10 tot 15 procent. Deze bezittingen zijn de voornaamste variabele voor het berekenen van de totale kapitaalbehoefte. Als beleggers ervan uitgaan dat de zakenbankiers van Diamond de vaart er nog wel even in kunnen houden, zou de korting van Barclays dus wel eens snel kunnen omslaan in een premie.

George Hay