'Solidariteit met gijzelaars afgenomen'

Door een spectaculaire legeractie werd Ingrid Betancourt in juli 2008 bevrijd uit handen van de Colombiaanse rebellen van de FARC. De laatste maanden treedt de voormalige gijzelaar weinig in de openbaarheid. De solidariteitscomités die in allerlei Europese landen voor de politicus waren opgericht, heeft ze gevraagd haar naam niet langer te gebruiken. Zij en haar man gaan scheiden.

Betancourt (47) werkt in Frankrijk aan een boek, dat in 2010 af moet zijn en waarvan de filmrechten al zijn verkocht aan Kathleen Kennedy, die meewerkte aan het script van Schindler’s List. Andere ex-gijzelaars schreven al eerder goed verkopende memoires.

De meeste aandacht trokken de getuigenissen van Clara Rojas (die in 2002 samen met Betancourt ontvoerd werd) en van de drie Amerikaanse militaire contractanten die in handen van de FARC vielen. Vooral in dat boek wordt een minder positief beeld van Betancourt geschetst. Ze zou zich als een „prinses”, „arrogant” en „dominant” hebben gedragen.

In het recente Años de Silencio (Jaren van Stilte) vertelt ex-senator Óscar Lizcano over zijn acht jaren als FARC-gijzelaar. In 2008 ontsnapte hij met hulp van zijn cipier ‘Isaza’. Deze ex-guerrillero kreeg asiel in Parijs, na een lobby van Betancourt bij president Sarkozy.

Die verhalen van de drie Amerikanen, kloppen die?

Lizcano: „Dat hebben ze alleen maar geschreven om meer boeken te verkopen. Ingrid is een zeer bewonderenswaardige, dappere vrouw.”

Tijdens haar gevangenschap konden Colombianen nog wel eens diep zuchten wanneer Betancourt ter sprake kwam. De bekendste gijzelaar ter wereld bezorgde hun land maar een slecht imago. Betancourt bevestigde (ongewild) het cliché van Colombia als door drugsgeweld en burgeroorlog geplaagd land.

Hoe denkt het land nu over haar?

„We houden allemaal heel veel van Ingrid. Ook nu ze in Europa woont.”

Na de bevrijdingsactie schreef deze krant dat „voor het lot van de minder bekende gijzelaars [..] nu meer aandacht kan komen”. Dat is niet gebeurd.

„Helaas. Na Ingrids bevrijding is de solidariteit in Europa met de FARC-gijzelaars aanzienlijk afgenomen.”

Merijn de Waal