Hollands Facebook Barbara Bok Nyu Verhaaf

‘Met mijn Koreaanse ouders en vier zusjes. Ik ben de derde van links.’ Verhaaf, Barbara Bok Nyu

Bijna vierduizend Nederlanders waren ooit adoptiekind uit Zuid-Korea. Barbara Bok Nyu Verhaaf is een van hen. Zij is medeorganisator van een gathering voor geadopteerde Koreanen die zijn opgegroeid in diverse Europese landen en de VS. Ruim 150 deelnemers zijn aanstaande donderdag tot en met zondag in Amsterdam.

Waarom deze ontmoeting?

„Ik heb bijeenkomsten als deze al diverse keren meegemaakt. Ze geven mij een gevoel van verbondenheid en herkenning. In dit gezelschap kan ik makkelijk over moeilijke dingen praten.”

Zoals?

„Gesprekken over mijn roots, over mijn anders-zijn. Ik heb fantastische ouders in Nederland, maar ook heb ik altijd vragen gehad over mijn adoptie. Ben ik wel op mijn plek in Nederland, of zal ik hier ooit weer weg moeten? Ik ben ook Koreaanse, maar echt Koreaans zal ik niet worden. Dergelijke gedachten spelen vaak door mijn hoofd. Het is fijn daarover te kunnen praten met mensen die eenzelfde achtergrond hebben.”

Ken je je Koreaanse ouders?

„Ja, sinds 2002. Bij mijn adoptie in 1981 hadden mijn Nederlandse ouders een dossier meegekregen waarin staat dat alles over mijn achtergrond unknown is. Zelf was ik in 1999 voor het eerst in Korea. Ik bezocht daar het kindertehuis van waaruit ik ben geadopteerd. Ik kwam erachter dat mijn biologische ouders nog in leven zijn, maar hun namen kreeg ik niet. In 2002, toen mijn Nederlandse ouders in Korea waren, gingen ze ook naar het kindertehuis en kregen te horen dat mijn biologische ouders contact wilden.”

Waarna je het eerste vliegtuig naar Seoul nam?

„Ik ontmoette hen twee maanden later: mijn Koreaanse ouders en vier Koreaanse zussen. Natuurlijk was het een zeer emotionele ontmoeting. Maar ook is er de taalbarrière: ik spreek geen Koreaans en zij spreken geen Engels. Inmiddels heb ik vijf keer enkele weken met hen doorgebracht. Wat mij betreft hoeven we niet alleen in woorden te communiceren. Voor mij is body language zeker zo belangrijk. Maar zij hebben grote behoefte steeds weer uit te leggen waarom ze mij ooit ter adoptie hebben aangeboden – omdat ze op dat moment financieel aan de grond zaten en omdat adoptie vanuit de overheid werd gestimuleerd. Ik heb daar geen problemen mee: het is gegaan zoals het is gegaan.”

Het programma volgende week is uitgebreid: workshops, sport clinics, uitgaan, galadiner. Welke programma-onderdelen kies jij?

„Ik ga zeker naar de workshop over solliciteren bij een Koreaans bedrijf. Met mijn opleiding zou ik in Korea niet direct een baan kunnen vinden, maar toch zou ik er ooit voor een wat langere periode willen wonen en werken. Misschien brengt deze workshop mij op ideeën. En ik ga naar de workshop ‘Becoming a parent’ – niet zozeer voor mezelf als wel voor anderen van wie ik weet dat zij kunnen worstelen met ouderschap, omdat zij zonder biologische ouders zijn opgegroeid. Ik voel een sterke band met zowel mijn Nederlandse als mijn Koreaanse ouders; ik denk dat ik hen kan helpen.”