Criminelen achter wiet niet gepakt

De harde aanpak van wiettelers door politie en justitie raakt de georganiseerde misdaad achter de wietteelt nauwelijks. De politie ruimt veel illegale wietplantages, maar onderzoekt zelden wie eraan verdient.

Dit blijkt uit onderzoek van de recherche Brabant naar de aanpak van georganiseerde criminaliteit achter hennepteelt in de zes zuidelijke politieregio’s. Deze bevindingen worden bevestigd door hoofdofficier van justitie Gerrit van der Burg in Den Bosch, die voorzitter is van de landelijke taskforce voor de bestrijding van hennepteelt.

De regering kondigde in 2004 aan de criminaliteit achter de hennepteelt te zullen bestrijden. Uitgangspunt van deze zogeheten integrale aanpak is dat justitie en politie bij het ontmantelen van wietplantages samenwerken met lokale overheden, energiebedrijven en woningcorporaties.

Maar volgens rechercheur Stephan van Nimwegen, die het onderzoek heeft verricht, weegt wietteelt in de praktijk niet op tegen de moord-, roof- en harddrugszaken die ook moeten worden opgelost. „Wietzaken worden impliciet weg geprioriteerd.” Het ruimen van wietplantages noemt hij „symptoombestrijding”.

Het destijds door de ministers van Binnenlandse Zaken en Justitie aangekondigde beleid moest „een impuls” zijn voor „de aanpak van de hennepteelt”. Maar onlangs constateerde de adviescommissie Drugsbeleid onder leiding van voorzitter van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid, de CDA’er Wim van de Donk, dat tegenover „de georganiseerde misdaad een ongeorganiseerde overheid staat”.

De Bossche officier Van der Burg zegt dat er onvoldoende capaciteit is voor de aanpak van de georganiseerde misdaad achter de wietkweek en -handel. „Het Openbaar Ministerie in Den Bosch kan jaarlijks maximaal drie onderzoeken doen naar grote criminele bendes die actief zijn in de wiet.” In deze regio zouden zeker tien bendes zich ermee bezig houden.

De aanpak van thuiskwekers komt nu vooral hard aan bij de direct betrokkenen, maar dat zijn volgens rechercheur Van Nimwegen dikwijls relatief onschuldige, kwetsbare mensen. Zij verliezen vaak hun uitkering en huurwoning en blijven zitten met schulden bij de Belastingdienst en de energiebedrijven. Door de integrale aanpak is de wietteelt verschoven van huurwoningen naar koopwoningen en naar leegstaande bedrijfsgebouwen in het buitengebied, stelt Van Nimwegen.

NRC Weekblad: pagina 30-33