Nick is heel even het verloren schaap

Op een terras aan de Prinsengracht stelde een vriend ons voor aan Nick. Nick ‘zat in de reclame’. Hij was desondanks een aardige vent. Nick lachte veel en smakelijk. Vriendin M., met een oog voor zulke zaken, wees erop dat Nicks billen behoorlijk geprononceerd waren. Voor een Hollander. Toen hadden we al iets kunnen vermoeden. Maar zijn lichte huid en sluike haar deden niets vermoeden.

Later op de avond vertelde Nick dat zijn vader een Surinamer was. Hij kende hem niet, en had daar ook geen behoefte aan. We proefden een heimelijk, stevig ontkend verdriet. We zeiden dat als zijn vader uit Suriname kwam, hij ook een Surinamer was. Dat had nog nooit iemand tegen hem gezegd, zei Nick, en al helemaal niet met zoveel stelligheid. Hij had nooit saoto gegeten, dacht dat een mattenklopper een uit de mode geraakt handapparaat was en sprak minder Surinaams dan de gemiddelde Marokkaan. Nick was, kortom, een Hollander.

Zoveel ontkenning in één persoon – we konden het niet aanzien.

Een paar dagen later loopt Nick over de zanderige paden van Kwakoe, het zomerfestival in de Bijlmer. Nick is nog nooit in de Bijlmer geweest. Hij is best een beetje bang, geeft hij toe. Vriendin M. en ik flankeren hem. De vriend, die Nick drie weken eerder aan ons voorstelde, sjokt achter ons aan. Bij de kraam met ingewanden en bloedworst wordt het Nick bijna te veel. Nee hoor, sus ik hem. Dat is fledder. Je hoeft het niet te eten. We duwen hem richting Patrick’s Catering. De vrouw achter de toonbank vraagt wat deze bakra wil hebben. Hij is geen bakra, antwoorden wij trots. Hij is half en kent zijn vader niet. De vrouw komt achter de toonbank vandaan en slaat haar reusachtige armen om Nick heen. ‘Welkom mi gudu. Geef die jongen een portie hoor. Met extra peper. Hij heeft veel in te halen.’

Terwijl Nick zich onderdompelt in de liefde van een nieuw verworven familie, kijkt onze andere vriend misprijzend toe. Ik geef hem een bemoedigend klopje op zijn schouder. Nick is even het verloren schaap dat terugkeert in de Surinaamse kudde. Maar jij bent ook best bijzonder hoor.

Schrijfster Karin Amatmoekrim vervangt Aaf, die met vakantie is.

    • Karin Amatmoekrim