Film - En Verder

Ponyo

Ponyo is een tamelijk rechttoe rechtaan verteld verhaal over een kleine goudvis, die graag een mens wil worden nadat ze vriendschap heeft gesloten met het vijfjarige jongetje Sosuke. Ponyo moet eerst zien te ontsnappen aan haar vervaarlijke vader Fujimoto, die elementen van de boze tovenaar en de krankzinnige wetenschapper verenigt. Hij heerst over zijn eigen rijk op de oceaanbodem. Hij moet niets van mensen hebben en hij weet waarover hij spreekt: vroeger was hij zelf een mens. De ideeënrijkdom van Ponyo is misschien nog wel belangrijker dan de grote visuele kwaliteit van de film. Regie: Hayao Miyazaki. In 37 (NL) en 6 bioscopen

35 Rhums

De Franse cineast Claire Denis gebruikt het spoor als metafoor voor haar verhaal over vader Lionel en zijn dochter Joséphine, dochter, buurman en buurvrouw in een flatgebouw in een buitenwijk van Parijs. Het spoortraject lijkt op het eerste gezicht chaotisch, net zoals het leven van machinist Lionel en zijn dochter Joséphine. Overdag leiden ze hun eigen leven, maar ’s avonds raken hun levens elkaar weer. 35 Rhums gaat over loslaten. Lionel en Joséphine moeten elkaar loslaten, hoe moeilijk dit ook is. Regie: Claire Denis. Met Alex Descas, Mati Diop In: 6 bioscopen.

The Half-blood Prince

Na 6 delen zijn Potterfilms eerder soapafleveringen dan losse avonturen. We kennen alle hoeken en gaten van Zweinstein en we zagen de hoofdrolspelers opgroeien. Het pleit voor zijn zelfvertrouwen dat regisseur David YatesThe Half-blood Prince zonder veel vuurwerk laat eindigen: in een soap is het overlijden van de hoofdpersoon al dramatisch genoeg. Het maakt deel 6 tot een tussendeel: Potter, Sneep en Malfidus worden in startpositie gezet voor de finale, waarin de nu onzichtbare Voldemort het kwartet volmaakt. In 141 bioscopen

Drag me to Hell

In Cannes werd Drag me to Hell als een klein meesterwerk ontvangen door de Amerikaanse filmpers. Het is ook gezellig griezelen met regisseur Sam Raimi, bekend van de Spiderman-reeks. Het verhaal van Drag me to Hell voelt vertrouwd: de ambitieuze bankfunctionaris Christine (Alison Lohman) weigert de bejaarde mevrouw Ganush een lening. Er volgt een zigeunervloek: de kwelgeest Lamia sleurt haar naar de hel. Het plezier spat er af in deze pretentieloze horrorfilm. Regie: Sam Raimi. Met: Alison Lohman, Lorna Raver, Justin Long. In: 40 bioscopen.

La fille du RER

De film van de Franse regisseur André Téchiné is gebaseerd op een waargebeurd incident, toen een jonge vrouw in Parijs aangifte deed van een antisemitische aanslag in de trein, inclusief op haar buik getekende hakenkruizen. Het verhaal bleek volledig verzonnen. Hoofdpersoon, Jeanne (Émilie Dequenne), moeder Louise (Catherine Deneuve) en de joodse advocaat Samuel Bleistein (Michel Blanc) hebben allemaal een sterke behoefte om gekend te worden. Regie: André Téchiné. Met: Émilie Dequenne, Catherine Deneuve. In 9 bioscopen.

Les plages d’Agnès

„Cinema is een spel”, zegt Agnès Varda in haar autobiografische documentaire Les plages d’Agnès. En dat is precies wat haar film zo aantrekkelijk maakt: dat ze het verhaal van haar leven zo licht en speels weet vorm te geven. Die speelsheid blijkt al uit het thema waaraan ze haar documentaire ophangt: de stranden in haar leven. Om zo terug te kunnen kijken op een lang leven zonder een spoor van bitterheid is op zichzelf al een film waard. In Amsterdam en Den Haag.