Eervolle aftocht

Bij elk onderwerp ziet H.J.A. Hofland kans blijk te geven van zijn afkeer van de minister-president. Zo ook weer bij zijn stukje in CS van 24 juli over taalgebruik. Maar een snel sprekende minister-president heeft niets te maken met de interessante verschijnselen in het taalgebruik waar de rest van het stukje over gaat, met name het geklets zonder inhoud. Dat is m.i. een gevolg van twee ontwikkelingen. Ten eerste is het onderwijsbereik groter dan vroeger. Dat is toe te juichen, maar de (spreek)vaardigheid houdt niet altijd gelijke tred met overige capaciteiten. Ten tweede het feit dat als gevolg van zgn. progressief streven naar nivellering en opheffen van gezag vaak niemand weet of hij misschien toch ergens voor verantwoordelijk kan worden gehouden. Voorzichtigheid en zorgen voor een eervolle aftocht zijn daardoor troef.

Allemaal heel interessant. Maar nogmaals: het heeft niets te maken met een minister-president die soms in het vuur van zijn betoog (te) vlug praat. Krijgt de journalistiek nooit genoeg van de hetze tegen die man?

Den Haag