Doet nrc.next zelf ook wat opgefokt?

De term `intensieve menshouderij` die nrc.next-redacteur Toon Beemsterboer gebruikt voor de huidige tredmolen (opiniepagina, 27 juli) vind ik treffend. Hoe komt het toch dat veel mensen het gevoel hebben dat ze tijd tekort komen? Vliegtickets komen uit je eigen printer, geld haal je 24 uur per dag uit de muur en een ansichtkaart is een sms`je geworden. Waar is de tijd gebleven die je zo bespaart?

Waarom móéten mensen vaak zoveel? Ik kan er bijna niet meer mee aankomen dat ik de film Brüno nog niet heb gezien en dat ik nog niet twitter. Als ik in een wellnesscentrum kom - toch bedoeld om te ontspannen - heeft men vaak zoveel te bieden dat veel mensen last krijgen van keuzestress. En als ondernemer zeg ik natuurlijk geen nee tegen een opdracht als het crisis is.

Draagt nrc.next misschien ook bij aan de opgefoktheid? De voorpagina schreeuwt me maandag toe dat ik in drie weken gelukkig moet worden. Van de krant van dinsdag moet ik subsidie aanvragen voor isolatie én iets doen aan m`n ongeluk: `het maakt niet uit wat`. Ik blader verder. Drie stappen zetten om inspraak af te dwingen. Twaalf films bekijken over de grote crisis. Vijf redenen om uit te gaan. Vier redenen om tv te kijken. Van Janneke moet ik een gerecht in elkaar toveren van kip, sinaasappel en tomaat. En dan heb ik het nog niet over wat er allemaal moet van de advertenties. Leef je nog?

Mijn aanraders: ga op reis naar Bhutan om te leren hoe ze daar niet het bruto nationaal product centraal stellen, maar het bruto nationaal geluk. Of ervaar in Australië hoe easy going de aussies zijn. Beslist doen!