Waarom schrijf je niet over toverscholen enzo

Je hebt van die momenten dat je je afvraagt waar je eigenlijk mee bezig bent. Zo’n moment beleefde ik laatst tijdens een radio-interview.

We spraken over hoe weinig er onder de jeugd gelezen wordt, en wat daaraan gedaan zou moeten worden. Nu ben ik van mening dat het niet aan schrijvers is om de populariteit van lezen te bevorderen. Meer dan de best mogelijke boeken schrijven kunnen we niet doen, dunkt me. Het bleek dat niet iedereen het daarmee eens is. Een luisteraar belde. Ze had een suggestie. Wat zeg ik; het was een regelrecht geniale ingeving. „Je moet gewoon je boeken verfilmen”, riep ze, alsof ze het ei van Columbus had. „Daarmee krijg je als schrijver de jeugd wel te pakken!”

Je meent het.

Dit soort suggesties krijg ik helaas wel vaker. Wat te denken, bijvoorbeeld, van het volgende even goedbedoelde als stompzinnige advies; „Waarom schrijf je niet eens over toverscholen enzo.”

Ik: „Toverscholen? Hoezo?”

„Nou”, antwoordde de raadgever. „Die Harry Potter verkoopt wel lekker. Kan je niet zoiets doen?”

Hij bedoelde: schrijf eens iets rendabels, in plaats van al die onzin die je nu op papier zet. En bedankt.

Ik probeer dit soort hartelijk bedoelde adviezen zo snel mogelijk te vergeten. Meestal lukt dat niet erg. Dat bleek weer eens tijdens een lunch met mijn uitgever.

Normaal gesproken word ik best blij van mijn uitgever. Hij is het type wolf in schaapskleren, zoals alle uitgevers, maar hij is goedlachs en heeft zulke ouderwets goede manieren, dat een moderne vrouw er weemoedig van wordt. Bovendien weet hij de juiste vragen te stellen. En de juiste vragen, dat zijn altijd die waarmee je je even geen raad weet.

„Waarom schrijf je?” vroeg hij me, halverwege mijn broodje kaas. Ik moest er best lang over nadenken. Ik schrijf omdat ik niet anders kan? Dat is waar, maar zo’n lafhartig antwoord wilde ik niet geven. Om de wereld beter te begrijpen? Om mooie dingen achter te laten? Iets te scheppen dat niet eerder bestond?

Het klonk allemaal aardig. Maar toen moest ik opeens denken aan mensen die ‘liever wachten op de verfilming’. En aan mijn boeken, ongelezen in de kast omdat de rest van de wereld Harry Potter leuker vindt. Waarom schreef ik überhaupt? Ik wist het echt even niet meer.

Schrijfster Karin Amatmoekrim vervangt Aaf, die met vakantie is.

    • Karin Amatmoekrim