Op zoek naar frisse en gefrustreerde krachten

Het wordt in Rotterdam dringen op rechts. Leefbaar Rotterdam is al druk op zoek naar raadsleden. „Wij zijn verder dan Geert”, zegt lijsttrekker Marco Pastors.

Op zoek naar frisse en gefrustreerde krachten Lijsttrekker Marco Pastors van Leefbaar Rotterdam werft raadsleden opnieuw via krantenadvertentie Het wordt in Rotterdam dringen op rechts. Leefbaar Rotterdam is al druk op zoek naar raadsleden. „Wij zijn verder dan Geert”, zegt lijsttrekker Marco Pastors. Nederland, Rotterdam, 19 maart 2009, Marco Pastors, Leefbaar Rotterdam. De politieke brand in het Rotterdamse gemeentebestuur lijkt geblust. CDA fractievoorzitter Karen Duys heeft vandaag tijdens de gemeenteraadsvergadering kort het vertrouwen uitgesproken in haar eigen wethouder Leonard Geluk Nadat de wethouder zijn spijt over de ontstane situatie heeft betuigd. foto: Peter Hilz Hilz, Peter

Eén krantenadvertentie, 133 reacties. Geen slechte score, constateert lijsttrekker Marco Pastors van Leefbaar Rotterdam (LR) op een terras langs de Nieuwe Maas. „Andere partijen zullen jaloers zijn op zoveel potentiële raadsleden, maar het is aan de krappe kant.” De aanmeldingstermijn is daarom opgeschoven naar 1 augustus.

Een vlotte rekensom leert dat Rotterdams grootste oppositiepartij op dit moment 75 lokale volksvertegenwoordigers telt: 14 in de centrale gemeenteraad, 61 in de deelgemeenten. Pastors (43) verwacht „minimaal hetzelfde aantal mensen” nodig te hebben voor de komende raadsverkiezingen, op 3 maart 2010. In de stad die, aldus de LR-voorman, „dankzij de PvdA zucht onder stilstand” en al vaker, in 2002 en 2006, fungeerde als dé politieke barometer van Nederland.

Een krantenadvertentie is voor politieke partijen geen gebruikelijk middel om raadsleden te werven. Maar Pastors mag graag breken met „vastgeroeste regels en tradities”. Bovendien heeft zijn partij goede ervaringen met een ‘openbare uitnodiging’. Vijf jaar geleden kwamen de politieke nazaten van Pim Fortuyn zo in contact met 78 belangstellenden voor de opengevallen post van wethouder veiligheid. De keuze viel uiteindelijk op criminologe Marianne van den Anker.

Pastors spreekt van „een principekwestie”. Zijn partij is gegrondvest op de gedachte dat de kloof tussen burger en overheid gedicht moet worden. „Rotterdam wemelt van de mensen met een groot hart voor de stad, maar al die verborgen talenten kennen vaak de weg niet. Of ze stuiten op het gesloten systeem van de gevestigde partijen, die zeggen: prima, maar je komt pas in aanmerking voor een zetel als je je bewezen hebt. Kortom: eerst flyeren, meeschrijven aan allerlei lullige notities en dan hopen dat je in de juiste waaier zit. Zo’n partij zijn wij niet en willen we ook niet zijn. Wij zoeken juist mensen die fris van de lever zijn.”

Over ruim een maand begint de selectiecommissie – met behalve Pastors ook oud-wethouder Wim van Sluis – aan de eerste sollicitatiegesprekken. Een ruime meerderheid van de huidige veertienkoppige fractie heeft aangegeven door te willen gaan. Maar ervaring is niet zaligmakend, benadrukt Pastors. „Enthousiasme weegt zwaarder, en ook frustratie is zeer welkom.” Want hoe groter de ergernis over „de falende overheid”, hoe beter. „Minder ambtenaren, de deelgemeenten uit het bestel slopen en stoppen met al die geldverslindende overheidsprojectjes, die niets uithalen.” Wie deze uitgangspunten niet onderschrijft, kan zich de moeite van een sollicitatiegesprek besparen.

Het wordt in Rotterdam vermoedelijk dringen op rechts. Ook Geert Wilders heeft immers aangekondigd met zijn PVV mee te willen doen aan de raadsverkiezingen in de ‘gidsstad’, waar het rechtse sentiment als vanouds sterk vertegenwoordigd is. Het multiculturele Rotterdam (47,5 procent migranten) leent zich bovendien goed voor het maken van statements, menen kenners van de Rotterdamse politiek. Zeker met een PvdA-burgemeester (Ahmed Aboutaleb), die in Marokko werd geboren en te boek staat als Europa’s eerste allochtone burgervader van een grote stad.

Achter de schermen is Wilders inmiddels ook bezig kandidaat-raadsleden te werven, weten zijn politieke geestverwanten van Leefbaar. Of dat gaat lukken? Pastors waagt het te betwijfelen. „Eén ding weet ik zeker: wij zijn verder dan Geert. Maar wij kennen de stad en het aanwezige potentieel ook veel beter, omdat we hier al bijna acht jaar actief zijn.”

Bovendien heeft Leefbaar zich volgens Pastors bewezen als „een partij die durft door te pakken”. De partij was in de vorige collegeperiode (2002-2006) de motor van Rotterdams eerste PvdA-loze stadsbestuur sinds de Tweede Wereldoorlog. Dat scenario staat Pastors opnieuw voor ogen. Al sluit hij – in tegenstelling tot drie jaar geleden – een eventuele samenwerking met de gehate PvdA ditmaal niet uit. „Oppositie voeren is ook leuk, maar wij zijn een partij die het beste tot haar recht komt als we aan de knoppen zitten.”

Al meermalen is in Rotterdam gezinspeeld op een eventuele lijstverbinding tussen Leefbaar en de PVV. Ook door Pastors zelf. Komend najaar volgt nader overleg. „Dat hebben Geert en ik afgesproken.” Met Rita Verdonk, naar eigen zeggen ook geïnteresseerd in Rotterdam, heeft hij geen contact. „Vanwege de [voor haar desastreuze] peilingen heb ik moeite om Rita serieus te nemen.”

In de strijd om de kiezersgunst zou een allochtone kandidaat weleens van cruciaal belang kunnen zijn. Pastors weet het. In de aanloop naar de verkiezingen van 2006 dacht hij „drie goede allochtone kandidaten” te hebben. Na overleg „met hun eigen achterban” zagen zij echter af van een plaats op de lijst. Leefbaar had een (te) rechts imago. Pastors: „Ook nu zitten er weer enkele migranten bij. Ik juich dat toe; juist wij zijn een partij met antwoorden en oplossingen voor die groep.” Hij hoopt dat zij bij de sollicitatiecommissie uit de verf komen en druk uit eigen kring zullen weerstaan. „Maar afkomst is voor ons niet heilig. Het gaat om de beste mensen op de beste plek.”

    • Mark Hoogstad