Homofoob Europa

In Litouwen wordt de kwetsbare kinderziel beschermd. Dat is op zichzelf niet opmerkelijk. In talloze landen staat het kind bovenaan de agenda. Dat laat onverlet dat het weerloze kind vaak als argument wordt aangevoerd voor andere, ideologische of moralistische, doelstellingen. Het is dan ook verstandig om tussen de regels door te lezen als politici zich opwerpen als kinderbeschermers.

Zo ook in Litouwen. Het parlement heeft daar een wet aangenomen om „minderjarigen te beschermen tegen schadelijke publieke informatie”. Schadelijk is onder meer informatie over paranormale verschijnselen, hypnose of ongezond fastfood.

Maar bovenal wordt informatie over homoseksualiteit door de meerderheid van de wetgever schadelijk gevonden.

Litouwen is sinds 2004 lid van de Europese Unie. Het land is dus gebonden aan het Europese Mensenrechtenverdrag. En het zou zich moeten laten leiden door het Handvest Grondrechten dat „iedere discriminatie, met name op grond van geslacht, ras, [...] etnische of sociale afkomst, genetische kenmerken, taal, godsdienst of overtuigingen, politieke of andere denkbeelden, het behoren tot een nationale minderheid, vermogen [...] of seksuele gerichtheid” verbiedt.

Deze tekst heeft kennelijk geen indruk gemaakt op het parlement dat sinds de laatste verkiezingen van een half jaar geleden wordt gedomineerd door de christen-democratische Vaderlandsbond en twee chauvinistische anti-establishmentpartijen. De rooms-katholieke kerk, die tijdens het sovjetbewind een toevluchtsoord was voor anticommunistische en nationalistische dissidentie, spreekt ook een woordje mee. De islam is daar dus niet de reden dat er nooit een Gay Pride is gehouden.

Maar louter aan deze politiek-religieuze factoren ligt het niet dat er in Litouwen een amper verholen homofobe wet van kracht wordt. Ook elders in de EU is er nog een wereld te winnen. In buurstaat Letland, dat in religieuze zin niet door Rome maar door Luther is gevormd, moeten de organisatoren van de Gay Pride sinds de eerste keer in 2005 talloze barrières overwinnen die door politici worden opgeworpen.

Zelfs Nederland, dat wel eens de indruk wekt al sinds de Batavieren tolerant te zijn, is geen oase van openheid. Zo is een van de organisatoren van de Gay Pride, die zaterdag in Amsterdam wordt gehouden, vorige week ’s nachts op het Rembrandtplein door vier jongens in elkaar geslagen.

Ook ogenschijnlijk onschuldiger clichés zijn in Nederland weer bon ton. Het modeduo Viktor & Rolf illustreerde dat gisteravond in het programma Zomergasten treffend met een reclamefilmpje waarin een kirrende man als archetypische homo werd neergezet.

Gewoon kan homoseksualiteit dus kennelijk niet zijn. De speciale boot met (ex-)topsporters, is zaterdag geen overbodige luxe.

Het geeft dus geen pas alleen maar te wijzen naar Oosterse landen. Het zou goed zijn als de Litouwse wet door de hoogste rechters van Europa wordt vernietigd. Maar informeel is waakzaamheid eveneens geboden. Ook in het Westen.